Πατέρα μ’

Μη λέτε με να χ̌αίρουμαι
γομούντανε τ’ ομμάτι͜α μ’
Άλλο ’δέν ’κ’ έχω ση ζωή μ’,
εχάθαν τα μουράτι͜α μ’

Πατέρα μ’, πατέρα μ’,
άπλωσον με το χ̌έρι σ’
Έσουν αηδόν’ γλυκύν,
άκ’σον το πελιστέρι σ’

Αγγέλ’ επέρανε την ψ̌η σ’,
ν’ αϊλί τ’ ορφανεμένον
Η καρδία μ’ πολλά πονεί
επέμ’νεν ματωμένον

Πατέρα μ’, πατέρα μ’,
άπλωσον με το χ̌έρι σ’
Έσουν αηδόν’ γλυκύν
άκ’σον το πελιστέρι σ’