Στιχουργοί: Γιώργος Αμαραντίδης
Συνθέτες: Γιώργος Αμαραντίδης
Θυμάσαι όντες επέγ̆’ναμε σ’ ορμάνι͜α τσ̌αναβάρι͜α Η πάχνια έναν πιθαμήν, νέ τσ̌αρούχ̌ι͜α, νέ ορτάρι͜α Θυμάσαι όντες επέγ̆’ναμε σα χωράφι͜α μερέαν Εκλίσκουμ’ και -ν- εφίλ’να σε σην αποσυνορέαν Θυμάσαι όντες επέγ̆’ναμε εντάμαν σα χορτάρι͜α Κάθεν χορτάρ’ και φίλεμαν, κάθεν βούραν κι εγκάλιαν Αρ’ όσον είπαν, είπανε, ’πουγαλεύταν η χώρα Θα ’φτάγ’ ατα -ν- αληθινά, τρυγόνα μ’, απ’ ετώρα
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αποσυνορέαν | σύνορο, όρια χωραφιού | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| ατα | αυτά | ||
| βούραν | χούφτα | vola=η παλάμη του χεριού ή το πέλμα του ποδιού | |
| εγκάλιαν | (αιτ.) αγκαλιά | ||
| εκλίσκουμ’ | έσκυβα | ||
| εντάμαν | μαζί | ||
| επέγ̆’ναμε | πηγαίναμε | ||
| ετώρα | τώρα | ||
| εφίλ’να | φιλούσα | ||
| κάθεν | κάτω, κάθε | ||
| μερέαν | μεριά | ||
| νέ | ούτε | ne | |
| όντες | όταν | ||
| ορμάνι͜α | δάση | orman | |
| ορτάρι͜α | μάλλινες κάλτσες | ἀορτήρ | |
| πάχνια | πάχνη | ||
| ’πουγαλεύταν | (επουγαλεύταν) έσκασαν, βαρέθηκαν, στενοχωρέθηκαν | bunalmak | |
| τρυγόνα | το πουλί τρυγόνι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | τρυγών<τρύζω | |
| τσ̌αναβάρι͜α | θηρία, τέρατα, μτφ. παλληκάρια | canavar/cānāver | |
| τσ̌αρούχ̌ι͜α | δερμάτινα υποδήματα, δεμένα με λουριά που περνούν από οπές | çarık | |
| φίλεμαν | φιλί | ||
| ’φτάγ’ | (ευτάγω) κάνω, φτιάχνω | εὐθειάζω | |
| χορτάρ’ | χορτάρι | ||
| χώρα | οι ξένοι γενικά, οι μη οικείοι, η ξενιτειά |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αποσυνορέαν | σύνορο, όρια χωραφιού | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| ατα | αυτά | ||
| βούραν | χούφτα | vola=η παλάμη του χεριού ή το πέλμα του ποδιού | |
| εγκάλιαν | (αιτ.) αγκαλιά | ||
| εκλίσκουμ’ | έσκυβα | ||
| εντάμαν | μαζί | ||
| επέγ̆’ναμε | πηγαίναμε | ||
| ετώρα | τώρα | ||
| εφίλ’να | φιλούσα | ||
| κάθεν | κάτω, κάθε | ||
| μερέαν | μεριά | ||
| νέ | ούτε | ne | |
| όντες | όταν | ||
| ορμάνι͜α | δάση | orman | |
| ορτάρι͜α | μάλλινες κάλτσες | ἀορτήρ | |
| πάχνια | πάχνη | ||
| ’πουγαλεύταν | (επουγαλεύταν) έσκασαν, βαρέθηκαν, στενοχωρέθηκαν | bunalmak | |
| τρυγόνα | το πουλί τρυγόνι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | τρυγών<τρύζω | |
| τσ̌αναβάρι͜α | θηρία, τέρατα, μτφ. παλληκάρια | canavar/cānāver | |
| τσ̌αρούχ̌ι͜α | δερμάτινα υποδήματα, δεμένα με λουριά που περνούν από οπές | çarık | |
| φίλεμαν | φιλί | ||
| ’φτάγ’ | (ευτάγω) κάνω, φτιάχνω | εὐθειάζω | |
| χορτάρ’ | χορτάρι | ||
| χώρα | οι ξένοι γενικά, οι μη οικείοι, η ξενιτειά |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 