Στιχουργοί: Χρήστος Παπαδόπουλος
Συνθέτες: Κωστίκας Κωνσταντινίδης
Τερώ σε, εγροικώ πονείς,
θέλω να ερωτώ σε
Αν έν’ ας σην εγάπ’ν εμούν,
εγώ παρηγορώ σε -ν
Εγώ εσέν εγάπεσα,
εσέν θα στεφανούμαι
Άδικα τυρα̤ννίουμες
και -ν- άδικα πονούμε
Γλυκέα τα στομόχ̌ειλα σ’,
νόστιμον το λαλόπο σ’
Γιατί τιδέν ’κι λένε με,
ντό έ͜εις απέσ’ σο ψ̌όπο σ’;
Εγώ εσέν εγάπεσα,
εσέν θα στεφανούμαι
Άδικα τυρα̤ννίουμες
και -ν- άδικα πονούμε
Τ’ εμόν το ψ̌όπον και τ’ εσόν,
τα δύο πονεμένα
Τα δύο καρδόπα χτυπούν,
να ζουν ζευγαρωμένα
Εγώ εσέν εγάπεσα,
εσέν θα στεφανούμαι
Άδικα τυρα̤ννίουμες
και -ν- άδικα πονούμε| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| απέσ’ | μέσα | ||
| ας σην | απ’ την | ασό σην (από την) | |
| γλυκέα | (επιρρ.) γλυκά | ||
| έ͜εις | έχεις | ||
| εγάπεσα | αγάπησα | ||
| εγάπ’ν | (εγάπην) αγάπη | ||
| εγροικώ | καταλαβαίνω | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| έν’ | είναι | ||
| ερωτώ | ρωτάω | ||
| εσόν | δικός/ή/ό σου | ||
| καρδόπα | καρδούλες | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| λαλόπο | φωνούλα | ||
| στεφανούμαι | στεφανώνομαι | ||
| στομόχ̌ειλα | τα χείλια του στόματος | ||
| τερώ | κοιτώ | ||
| τιδέν | τίποτα | ||
| τυρα̤ννίουμες | τυραννιόμαστε, ταλαιπωριόμαστε | ||
| ψ̌όπο | ψυχούλα | ||
| ψ̌όπον | ψυχούλα |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| απέσ’ | μέσα | ||
| ας σην | απ’ την | ασό σην (από την) | |
| γλυκέα | (επιρρ.) γλυκά | ||
| έ͜εις | έχεις | ||
| εγάπεσα | αγάπησα | ||
| εγάπ’ν | (εγάπην) αγάπη | ||
| εγροικώ | καταλαβαίνω | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| έν’ | είναι | ||
| ερωτώ | ρωτάω | ||
| εσόν | δικός/ή/ό σου | ||
| καρδόπα | καρδούλες | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| λαλόπο | φωνούλα | ||
| στεφανούμαι | στεφανώνομαι | ||
| στομόχ̌ειλα | τα χείλια του στόματος | ||
| τερώ | κοιτώ | ||
| τιδέν | τίποτα | ||
| τυρα̤ννίουμες | τυραννιόμαστε, ταλαιπωριόμαστε | ||
| ψ̌όπο | ψυχούλα | ||
| ψ̌όπον | ψυχούλα |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 