Στιχουργοί: Μήτκας Ιακωβίδης
Συνθέτες: Μήτκας Ιακωβίδης
Όντας χαράζ’ η ανατολή
όλα τα όνειρα σβήουν
Άμον τα φύλλα του δεντρού
μοθοπωρί’ ντο ’κχ̌ύουν
Εχάθανε τα όνειρα μ’
απέσ’ σην εφτωχ̌εία
Οι δύ’ -ν- επαρακάλ’ναμε
μπροστά σην Παναγίαν
Ν’ αϊλί εμάς αν ’κ’ εχάραμε
αγάπην κι ομόνοιαν
Κι έναν παιδόπον ση ζωήν
για την παρηγορίαν
Τα όνειρα εξέβανε
και έντονε το θάμαν
Έζησαμε κι εχάραμε
με την αγάπ’ εντάμαν| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα |  |
| απέσ’ | μέσα | ||
| δεντρού | δέντρου | ||
| δύ’ | δύο | ||
| εντάμαν | μαζί | ||
| έντονε | έγινε | ||
| εξέβανε | βγήκαν | ||
| εφτωχ̌εία | φτώχεια | ||
| εχάθανε | χάθηκαν | ||
| εχάραμε | χαρήκαμε | ||
| θάμαν | θαύμα | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| ’κχ̌ύουν | εκχύνονται, χύνονται, εκρέουν | εκχύνω<ἐγχέω< ἐν + χέω | |
| μοθοπωρί’ | φθινόπωρο καιρό | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| όντας | όταν | ||
| παιδόπον | παιδάκι | ||
| παρηγορίαν | παρηγοριά | ||
| σβήουν | σβήνουν |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απέσ’ | μέσα | ||
| δεντρού | δέντρου | ||
| δύ’ | δύο | ||
| εντάμαν | μαζί | ||
| έντονε | έγινε | ||
| εξέβανε | βγήκαν | ||
| εφτωχ̌εία | φτώχεια | ||
| εχάθανε | χάθηκαν | ||
| εχάραμε | χαρήκαμε | ||
| θάμαν | θαύμα | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| ’κχ̌ύουν | εκχύνονται, χύνονται, εκρέουν | εκχύνω<ἐγχέω< ἐν + χέω | |
| μοθοπωρί’ | φθινόπωρο καιρό | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| όντας | όταν | ||
| παιδόπον | παιδάκι | ||
| παρηγορίαν | παρηγοριά | ||
| σβήουν | σβήνουν |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 