Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Τη σεβνταλή -ν- η καρδία έχει δύο αυλάκια Ας σ’ έναν τρέχ’νε αίματα κι ας σ’ άλλο τα φαρμάκια Τρώει ο λύκον την κερβάναν κι όλον το καλόν το χτήνον [Αχ!] Πόσα βραδάς εμόνασες εμέν τον Κωνσταντίνον; Σεβντάν έχω, σεβντάν πουλώ άι! σεβνταλής γυρίζω Σεβντάν έχω σην καρδία μ’ αρ’/και πώς να ταγιανίζω; Τρώει ο λύκον την κερβάναν κι όλον το καλόν το χτήνον [Αχ!] Πόσα βραδάς εμόνασες εμέν τον Κωνσταντίνον; Τον σεβνταλήν τον άνθρωπον εγώ πολλά λυπούμαι [Ωχ!/Έι] Εδέβεν σο κιφαλόπο μ’ ’κ’ επόρ’να ν’ εκοιμούμ’νε Τρώει ο λύκον την κερβάναν κι όλον το καλόν το χτήνον [Αχ!] Πόσα βραδάς εμόνασες εμέν τον Κωνσταντίνον; Σεβνταλής όντες αρρωσταίν’ σο γιάν’ ατ’ ξάι μη πάτεν Αφήστε ατον ας υποφέρ’ ας πάει ψοφά και χάται Τρώει ο λύκον την κερβάναν κι όλον το καλόν το χτήνον [Αχ!] Πόσα βραδάς εμόνασες εμέν τον Κωνσταντίνον;
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα |  |
| ας σ’ | (ας σου) από του, από τότε που/αφότου, (ας σο) από το/τα | ||
| βραδάς | βράδια | ||
| γιάν’ | πλάι, πλευρά | yan |  |
| εδέβεν | πήγε, διάβηκε, διέσχισε, ξεπέρασε | διαβαίνω | |
| εκοιμούμ’νε | κοιμόμουν | ||
| εμόνασες | φιλοξένησες κπ για διανυκτέρευση | ||
| επόρ’να | μπορούσα | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κερβάναν | αγελάδα που προπορεύεται της αγέλης, αλλά και ονομασία που δινόταν σε ζώο | kervan/kārbān=καραβάνι |  |
| κιφαλόπο | κεφαλάκι | ||
| λυπούμαι | λυπάμαι | ||
| ξάι | καθόλου | ||
| όντες | όταν | ||
| πάτεν | (προστ.) πηγαίνετε, πάτε | ||
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| σεβνταλή | ερωτοχτυπημένο, ερωτευμένο | sevdalı | |
| σεβνταλήν | ερωτοχτυπημένο, ερωτευμένο | sevdalı | |
| σεβνταλής | ερωτοχτυπημένος, ερωτευμένος | sevdalı | |
| σεβντάν | αγάπη, έρωτα | sevda/sevdā |  |
| ταγιανίζω | αντέχω, βαστάω, υπομένω | dayanmak | |
| τρέχ’νε | τρέχουν | ||
| χάται | χάνεται | ||
| χτήνον | αγελάδα |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| ας σ’ | (ας σου) από του, από τότε που/αφότου, (ας σο) από το/τα | ||
| βραδάς | βράδια | ||
| γιάν’ | πλάι, πλευρά | yan | |
| εδέβεν | πήγε, διάβηκε, διέσχισε, ξεπέρασε | διαβαίνω | |
| εκοιμούμ’νε | κοιμόμουν | ||
| εμόνασες | φιλοξένησες κπ για διανυκτέρευση | ||
| επόρ’να | μπορούσα | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κερβάναν | αγελάδα που προπορεύεται της αγέλης, αλλά και ονομασία που δινόταν σε ζώο | kervan/kārbān=καραβάνι | |
| κιφαλόπο | κεφαλάκι | ||
| λυπούμαι | λυπάμαι | ||
| ξάι | καθόλου | ||
| όντες | όταν | ||
| πάτεν | (προστ.) πηγαίνετε, πάτε | ||
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| σεβνταλή | ερωτοχτυπημένο, ερωτευμένο | sevdalı | |
| σεβνταλήν | ερωτοχτυπημένο, ερωτευμένο | sevdalı | |
| σεβνταλής | ερωτοχτυπημένος, ερωτευμένος | sevdalı | |
| σεβντάν | αγάπη, έρωτα | sevda/sevdā | |
| ταγιανίζω | αντέχω, βαστάω, υπομένω | dayanmak | |
| τρέχ’νε | τρέχουν | ||
| χάται | χάνεται | ||
| χτήνον | αγελάδα |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 