Σο έναν τ’ αναστέναγμα μ’

Σο έναν τ’ αναστέναγμα μ’
[μικρόν αρνί μ’]
τα χ̌ι͜όνι͜α όλι͜α λύουν
[Ντό να ’ίνουμαι;]
Τα δά̤κρυ͜α μ’ ’κχ̌ύουν σ’ άψιμον
[μικρόν αρνί μ’]
και τα τσιλίδι͜α βζήουν
[Ντό να ’ίνουμαι;]

Τ’ αρνόπο μ’ κείται άρρωστον
[ν’ αϊλί εμέν]
κι εγώ σύρω τα πόνι͜α
[Ντό να ’ίνουμαι;]
Χριστέ μ’, κόψον και δος ατο
[ν’ αϊλί εμέν]
τ’ εμά τ’ ημ’σά τα χρόνι͜α
[Ντό να ’ίνουμαι;]