Γουρπάνι σ’

Τα μάγ’λα σ’ είναι άμον τσ̌ιτσ̌έκια
Χαμένα πάνε τ’ εμά τα εμέκια
Το γλυκύν το φίλεμα σ’
σ’ άλλον, πουλί μ’, δί’ς

Τ’ ομμάτι͜α είναι όλα απάν’ ι-σ’
τα παλληκάρι͜α λένε «γουρπάνι σ’»
Σ’ έναν γλυκοτέρεμαν
τα φτερά σ’ ανοί͜εις

Επλάστες, γιαβρί μ’, για τη ζεμίαν
πελά̤ν εσέγκες απέσ’ σην καρδία μ’
Για τ’ εσέν, πουλόπο μ’,
δίγω και την ψ̌η μ’

Όσο κι αν θέλω μακρά σ’ να φεύω
τ’ όνομα σ’, ρίζα μ’, πάντα αγγεύω
Σα τσαμόπα σ’ τ’ έμορφα
έμπλεξες κι εμέν