.
.
Παραδοσιακοί σκοποί της Ματσούκας του Πόντου

Τικ

Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Τικ
Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Ρίζα μ’, όντες θ’ αποθάνω
γρίβωσον σο κανόνι μ’
Κι όντες θα πάγ’νε, θάφ’νε με,
θ’ απομέντς μαναχόν -ι

Σον Θεόν βαρύν να μη έν’,
κάτ’ θα λέω παιδία
Ο θάνατον ’κι σύρκεται
τσ’ εγάπ’ς αροθυμία

Απόψ’ είδα σε σ’ όνερο μ’,
τρυγόν’, ν’ αϊλί τα χάλια μ’
Αρ’ έρθες ασπαρέλωτον
ερρούξες σην εγκάλια μ’
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλευση
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
αποθάνωπεθαίνω
απομέντςαπομένεις
αρ’εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha ἄρα gr
αροθυμίανοσταλγία
ασπαρέλωτοναυτό που είναι χωρίς σπαρέλι (γυναικείο στηθόδεσμο), συνεκδ. γυμνόστηθη
γρίβωσον(προστ.) προσκολλήσου, γαντζώσου αγριφώνω<agrafer<grappa frit
εγάπ’ςαγάπης
εγκάλιααγκαλιά
έν’είναι
έρθεςήρθες
ερρούξεςέπεσες
θάνατονθάνατος
θάφ’νεθάβουν
κανόνιφέρετρο
κάτ’κάτι
’κιδεν οὐκί<οὐχί gr
μαναχόν(έναρθρο) μοναχός, μοναχό, (επίρρ) μόνο/μοναχά
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
όνεροόνειρο
όντεςόταν
πάγ’νεπηγαίνουν, έφυγαν, πάνε
παιδίαπαιδιά
σύρκεταιτραβιέται, αντέχεται
τσ’(ως τση, άρθρο γεν. ενικού) του/της, (ως τσοι, άρθρο αιτ. πληθ.) τις, (ως ερωτημ. τσί;) ποιός;
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλ.
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
αποθάνωπεθαίνω
απομέντςαπομένεις
αρ’εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha ἄρα gr
αροθυμίανοσταλγία
ασπαρέλωτοναυτό που είναι χωρίς σπαρέλι (γυναικείο στηθόδεσμο), συνεκδ. γυμνόστηθη
γρίβωσον(προστ.) προσκολλήσου, γαντζώσου αγριφώνω<agrafer<grappa frit
εγάπ’ςαγάπης
εγκάλιααγκαλιά
έν’είναι
έρθεςήρθες
ερρούξεςέπεσες
θάνατονθάνατος
θάφ’νεθάβουν
κανόνιφέρετρο
κάτ’κάτι
’κιδεν οὐκί<οὐχί gr
μαναχόν(έναρθρο) μοναχός, μοναχό, (επίρρ) μόνο/μοναχά
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
όνεροόνειρο
όντεςόταν
πάγ’νεπηγαίνουν, έφυγαν, πάνε
παιδίαπαιδιά
σύρκεταιτραβιέται, αντέχεται
τσ’(ως τση, άρθρο γεν. ενικού) του/της, (ως τσοι, άρθρο αιτ. πληθ.) τις, (ως ερωτημ. τσί;) ποιός;
Τικ

Ποντιακός Στίχος - Pontian Lyrics 2026

Επικοινωνία: infoDUMMY@pontianlyrics.gr

Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της IpHost