Έτα - έτα, Παναέτα

[Εχ! Και] Θέλω πάντα να ’λέπω σε
και πάντα να τερώ σε
Τραντάφυλλον να ’ίνεσαι
σο χ̌έρι μ’ να κρατώ σε

Έτα - έτα, Παναέτα
για ποίσον φτερά και πέτα
Παντρεύ’ς και πας εσύ ση Κρώμ’
και στείλ’νε σε σα θέρ’τα

[Εχ! Και -ν-] Εσύ είσαι τριαντάφυλλον
σο χ̌έρι μ’ να κρατώ σε
Ο πρόσωπο σ’, αρνί μ’, φωτάζ’
’κ’ επορώ να τερώ σε

Φά’ με, Τασουλίτσα μ’, φά’ με
για τ’ εσέν ψοφώ και χάμαι
Η ώρα τρία τη νυχτός
εμείς πα πού θα πάμε;

[Εχ! Και] Κουρπάνι σ’, παρχαρί’ μ’ τσ̌ιτσ̌έκ’,
και Παναΐας δάκρυ͜α
Η μύρα σ’ ’κι χορτάεται,
ευωδία σ’ ’κι χάται

Έτα - έτα, Παναέτα
για ποίσον φτερά και πέτα
Παντρεύ’ς και πας εσύ ση Κρώμ’
και στείλ’νε σε σα θέρ’τα