Στιχουργοί: Γιώργος Αμαραντίδης
Συνθέτες: Γιώργος Αμαραντίδης
Τ’ αδέλφι͜α όντες χωρίγουνταν,
ο ήλιον πα ματούται
Ν’ αϊλί εκείνο τ’ ορφανόν
σα ξένα π’ αρματούται
Ση ξενιτείαν έρημος,
κομμένα τα φτερόπα μ’
κι άμον χαλάζι͜α τα δάκρυ͜α μ’
στάζ’νε ας σ’ ομματόπα μ’¹
Ήλιε μ’, που εβγαίντς υψηλά
και τον κόσμον ελέπ’ς -ιν
Πέει με, πού έν’ τ’ αρνόπο μου
κι ύστερα βασιλεύ’ς -ιν| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα |  |
| αρματούται | εξοπλίζεται, οπλίζεται | ||
| αρνόπο | αρνάκι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | ||
| ας σ’ | (ας σου) από του, από τότε που/αφότου, (ας σο) από το/τα | ||
| βασιλεύ’ς | βασιλεύεις, δύεις | ||
| εβγαίντς | βγαίνεις | ||
| ελέπ’ς | βλέπεις | ||
| έν’ | είναι | ||
| ματούται | ματώνει | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ομματόπα | ματάκια | ||
| όντες | όταν | ||
| πα | πάλι, επίσης, ακόμα | ||
| πέει | (προστ.) πες | ||
| στάζ’νε | στάζουνε | ||
| φτερόπα | φτεράκια | ||
| χωρίγουνταν | χωρίζονται |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| αρματούται | εξοπλίζεται, οπλίζεται | ||
| αρνόπο | αρνάκι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | ||
| ας σ’ | (ας σου) από του, από τότε που/αφότου, (ας σο) από το/τα | ||
| βασιλεύ’ς | βασιλεύεις, δύεις | ||
| εβγαίντς | βγαίνεις | ||
| ελέπ’ς | βλέπεις | ||
| έν’ | είναι | ||
| ματούται | ματώνει | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ομματόπα | ματάκια | ||
| όντες | όταν | ||
| πα | πάλι, επίσης, ακόμα | ||
| πέει | (προστ.) πες | ||
| στάζ’νε | στάζουνε | ||
| φτερόπα | φτεράκια | ||
| χωρίγουνταν | χωρίζονται |
¹ Στην επανάληψη προφανώς εκ παραδρομής αντιστρέφει τα «δάκρυ͜α μ’» με το «ομματόπα μ’»
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 