Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα [η τρυγόνα, η κορώνα] Έστεκεν κι εποίν’νεν ξύλα [η τρυγόνα, η κορώνα] Τα ξύλα τ’ς έταν οξέας, [η τρυγόνα, η κορώνα] άντρας ατ’ς έτον μυξέας [η τρυγόνα, η κορώνα] Η τρυγόνα με τ’ αντζία [η τρυγόνα, η κορώνα/τρυγόνα] πάει σ’ ορμάν’ σερεύ’ τσατσία [η τρυγόνα, η τρυγόνα] Τα χ̌έρι͜α τ’ς άμον τσατσία [η τρυγόνα, η κορώνα/τρυγόνα] όλο στούδι͜α και πετσία [η τρυγόνα, η τρυγόνα]
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| αντζία | πόδια, μηροί | ||
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| εποίν’νεν | έκανε, έφτιαχνε | ποιέω-ῶ | |
| έστεκεν | στεκόταν | ||
| έταν | ήταν | ||
| έτον | ήταν | ||
| κορώνα | (ή κορόνα) κουρούνα, μτφ. προσφώνηση γυναίκας (για γυναίκα που χήρεψε), μτφ. καημένη | κορώνη | |
| μυξέας | μυξιάρης | ||
| οξέας | οξιές | ||
| ορμάν’ | δάσος | orman | |
| πετσία | πετσιά, το δέρμα | ||
| σερεύ’ | μαζεύει, συγκεντρώνει | σωρεύω | |
| στούδι͜α | οστά, κόκκαλα | ὀστοῦν~οστούδιον | |
| τρυγόνα | το πουλί τρυγόνι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | τρυγών<τρύζω | |
| τσατσία | ξεροκλάδια θάμνων, φρύγανα |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| αντζία | πόδια, μηροί | ||
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| εποίν’νεν | έκανε, έφτιαχνε | ποιέω-ῶ | |
| έστεκεν | στεκόταν | ||
| έταν | ήταν | ||
| έτον | ήταν | ||
| κορώνα | (ή κορόνα) κουρούνα, μτφ. προσφώνηση γυναίκας (για γυναίκα που χήρεψε), μτφ. καημένη | κορώνη | |
| μυξέας | μυξιάρης | ||
| οξέας | οξιές | ||
| ορμάν’ | δάσος | orman | |
| πετσία | πετσιά, το δέρμα | ||
| σερεύ’ | μαζεύει, συγκεντρώνει | σωρεύω | |
| στούδι͜α | οστά, κόκκαλα | ὀστοῦν~οστούδιον | |
| τρυγόνα | το πουλί τρυγόνι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | τρυγών<τρύζω | |
| τσατσία | ξεροκλάδια θάμνων, φρύγανα |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 