Αχ! Μαρία

Αχ! Μαρία μ’, ντ’ έταξες; [ντ’ έταξες;]
Από ’πάν’ ι-μ’ ντ’ έδακ’σες; [ντ’ έδακ’σες;]
Εγώ κι εσύ ετάγαμε, [ετάγαμε]
έρθαμ’ κι εκρεμάγαμε [’κρεμάγαμε]

Άι! Μαρία, έλα αδά, [έλα αδά]
θα ευτάμε παλαλά! [παλαλά]
Γιατί αλήγορα φεύ’νε [πάνε φεύ’νε]
τα χρονόπα τα καλά [τα καλά]

Μαρία, εσύ πού πας [ξαν πού πας]
και κανέναν ’κ’ ερωτάς; [’κ’ ερωτάς]
Το κιφαλόπο σ’ θα τρως [ξαν θα τρως]
με τα παλαλά ντ’ ευτάς [ξαν ντ’ ευτάς]

Και τ’ εσόν το πεσ̌ταμπάλ’ [πεσ̌ταμπάλ’]
έχ̌’ έναν τρανόν εμπάλ’ [ξαν εμπάλ’]
Έχ̌’ ατο, παρέχ̌’ ατο, [έχ̌’ ατο]
κατουρείς και βρέ͜εις ατο [βρέ͜εις ατο]