.
.
Βιώματα

Βιώματα 1

Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Βιώματα 1
Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Ν’ αϊλί εμέν, μανίτσα μου
[λελεύω σε!]
το καρδόπο μ’ εκάεν
[όι! όι!/έλα -ν- έλα]
Αρ’ άμον το Καράκαπαν
[νασάν εμέν]
χ̌ι͜ονόπον εσ̌κεπάεν
[έλα -ν- έλα/όι! όι!]

Τα κορτσόπα τα έμορφα
[λελεύω σε!]
εμέν ζαρομματι͜άζ’νε
[έλα -ν- έλα/όι! όι!]
Λέγ’νε με «’κι ξυρίεσαι,
[ν’ αϊλί εμέν]
τα γένια σ’ αχαντι͜άζ’νε»
[έλα -ν- έλα/όι! όι!]

Πολλά κορτσόπα έμορφα
[λελεύ’ ατα]
ελέπω και νουνίζω
[όι! όι!/έλα -ν- έλα]
Και τη Συμέλας το μικρόν
[νασάν εμέν]
εγώ να ποδεδίζω!
[έλα -ν- έλα/όι! όι!]

Ο ουρανόν, η θάλασσα
[νασάν εμέν!]
η γη κι όλα τα πάντα
[έλα -ν- έλα/όι! όι!]
Έλα, πουλί μ’, ας χ̌αίρουμες
[νασάν εμέν!]
πασ̌κεί θα ζούμε πάντα; 
[έλα -ν- έλα/όι! όι!]
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλευση
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
άμονσαν, όπως, καθώς ἅμα gr
αρ’εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha ἄρα gr
ατααυτά
αχαντι͜άζ’νετσιμπάνε με/σαν αγκάθια ἀκάνθιον, υποκορ. του ἄκανθα gr
εκάενκάηκε
ελέπωβλέπω
εμένεμένα
έμορφαόμορφα
εσ̌κεπάενσκεπάστηκε
ζαρομματι͜άζ’νεστραβοκοιτούν, λοξοκοιτούν
Καράκαπανονομασία βουνού στην σημ. Τουρκία, στα ανατολικά όρια της Άνω Ματσούκας και με υψόμετρο 2,4 χλμ Karakaban< kara (=μαύρο) + kaban (կաբան=κορυφή, απότομος λόφος) tram
καρδόποκαρδούλα
’κιδεν οὐκί < οὐχί gr
κορτσόπακοριτσάκια
λέγ’νελένε
λελεύ’χαίρομαι/εται
λελεύωχαίρομαι
μανίτσαμανούλα
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
να ποδεδίζωνα χαρώ κπ
νασάνχαρά σε
νουνίζωσκέφτομαι
ξυρίεσαιξυρίζεσαι
πασ̌κείμπας και είναι, μήπως είναι πᾶς καί ἔνι gr
ποδεδίζω(ενεργ. και μέση) χαίρομαι, απολαμβάνω, προσκυνώ από+δέδιν (<δείδω=φοβάμαι, ανησυχώ) gr
πολλά(επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ
χ̌αίρουμεςχαιρόμαστε
χ̌ι͜ονόπονχιονάκι
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλ.
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
άμονσαν, όπως, καθώς ἅμα gr
αρ’εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha ἄρα gr
ατααυτά
αχαντι͜άζ’νετσιμπάνε με/σαν αγκάθια ἀκάνθιον, υποκορ. του ἄκανθα gr
εκάενκάηκε
ελέπωβλέπω
εμένεμένα
έμορφαόμορφα
εσ̌κεπάενσκεπάστηκε
ζαρομματι͜άζ’νεστραβοκοιτούν, λοξοκοιτούν
Καράκαπανονομασία βουνού στην σημ. Τουρκία, στα ανατολικά όρια της Άνω Ματσούκας και με υψόμετρο 2,4 χλμ Karakaban< kara (=μαύρο) + kaban (կաբան=κορυφή, απότομος λόφος) tram
καρδόποκαρδούλα
’κιδεν οὐκί < οὐχί gr
κορτσόπακοριτσάκια
λέγ’νελένε
λελεύ’χαίρομαι/εται
λελεύωχαίρομαι
μανίτσαμανούλα
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
να ποδεδίζωνα χαρώ κπ
νασάνχαρά σε
νουνίζωσκέφτομαι
ξυρίεσαιξυρίζεσαι
πασ̌κείμπας και είναι, μήπως είναι πᾶς καί ἔνι gr
ποδεδίζω(ενεργ. και μέση) χαίρομαι, απολαμβάνω, προσκυνώ από+δέδιν (<δείδω=φοβάμαι, ανησυχώ) gr
πολλά(επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ
χ̌αίρουμεςχαιρόμαστε
χ̌ι͜ονόπονχιονάκι
Βιώματα 1

Ποντιακός Στίχος - Pontian Lyrics 2026

Επικοινωνία: infoDUMMY@pontianlyrics.gr

Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της IpHost