Με τα πουλόπα τ’ ουρανού

Με τα πουλόπα τ’ ουρανού
θ’ ευτάω συντροφία [γιαρ]
Ατά πας̌ κ’ έχ’νε άμον εσέν
σιδερένεν καρδίαν; [γιαρ]

Σον ουρανόν πετά πουλίν,
ση γην ευτάει εβόραν [γιαρ]
Εμέν κακολογούνε με,
πολλά αγαπάς τη χώρα [γιαρ]

Η κεμεντζ̌έ μ’ κοκκύμελον,
το καπάκ’ ελατένεν [γιαρ]
Τ’ εσόν η καρδι͜ά σίδερον,
τ’ εμόν μαλαματένεν [γιαρ]

Ξερόν ψωμίν ας έτρωγα
ας έν’ και τσ̌αβταρένεν [γιαρ]
Ας εκείμ’ σ’ εγκαλόπο σου
το μαργαριταρένεν [γιαρ]