Να έμ’ το νεροπότηρο σ’

Να έμ’ το νεροπότηρο σ’
όντες διψάς τα νύχτας
Εγώ τα χ̌είλι͜α σ’ να φιλώ
και συ να βζήντς τη δίψα σ’

Σιφτέν σην καρδι͜ά μ’ η σεβντά σ’,
μικρίκον τσουλουφόπον
Εγέντον ορμανί’ δεντρόν
σεριλεεύ’ το ψ̌όπο μ’

Πουλί μ’, σ’ εσόν το τέρεμαν
σην ψ̌η μ’ παλάτι͜α χτίζω
και σο γλυκύν το λαλόπο σ’
τα τέρτι͜α μ’ κατενίζω