Ν’ αϊλί π’ αποχωρίεται

Ν’ αϊλί π’ αποχωρίεται
κι αφήν’ μάναν και κύρην!
Ατότε έν’ που πίνει͜ ατο
το φαρμάκ’ με ποτήριν
 
Ανάθεμα σε ξενιτει͜ά
σον τόπο σ’ ντο κρατείς με!
Εμαύρυνες το καρδόπο μ’,
εμέν ξάι ’κι πονείς με
 
Ση ξενιτει͜άν ερρώστεσα
και σα κρεβάτι͜α κείμαι
Εφτά γιατροί τερούνε με,
όσον την μάνα μ’ ’κ’ είναι