Εντώκε με το σεβταλούκ’

Τσίγαρην ’κι καπνίζω εγώ,
ρακόπον ξάι ’κι πίνω
Εντώκε με το σεβταλούκ’,
αφήστε με ας μεθύνω

Τυλίστε με έναν σέρτικον
ας πάει ους τα ποδάρι͜α μ’
Σύρω απέσ’ ση γουρζουλάν
άσ̌κεμα τα χαπάρι͜α μ’

Παίξον τη λύρα σ’, λυριτσ̌ή,
τ’ αχούλι μ’ ας θολούται
Γιατί αν θα αφήν’ α’ κατενόν
θα πάει και παλαλούται

Παιδία, ένουμ’νε σαρχόσ̌’,
’κι σώζ’νε τα ποδάρι͜α μ’
Αέτσ’ ευτάει το σεβταλούκ’
θερία παλληκάρι͜α