Φωτογραφία παλαιόν

Φωτογραφία παλαιόν,
δύο τσ̌ιτσ̌έκια εντάμαν
Καρσ̌ί μ’ έχω σην κάμαρη μ’
τον κύρη μ’ και τη μάνα μ’

Από καρσ̌ί, μανίτσα μου,
σ’ ομμάτι͜α απέσ’ τερείς με
Έναν δα̤κρόπο μ’ αν ελέπ’ς
αμὰν δα̤κροσπογγί͜εις με

Μανίτσα μ’, είσαι ολόερα μ’,
άγγελος, μάνα μ’, είσαι!
Κοιμούμαι εγώ λαφρά - λαφρά
γιατί σο γιάνι μ’ ’κ’ είσαι

Όντες γνεφίζω και τερώ
μίαν και αλλομίαν
εκλώστες ση κυρού μ’ το γιάν’,
ξαν, ση φωτογραφίαν