Στιχουργοί: Γιώργος Αμαραντίδης
Συνθέτες: Γιώργος Αμαραντίδης
Ν’ αϊλί εσέναν, νε Σ̌ιμούλ’,
τ’ ελάδι σ’ ετελέθεν
Όπως να γυροκλώ͜εις ατο,
τ’ εσόν το τέλος έρθεν
Θεέ μ’, γιατί τον άνθρωπον
να δί’ς ολίγα χρόνια;
Ατά πα να δι͜αβαίν’ ατα
με βάσανα και πόνια;
Ατείν’ που λέγ’νε η ζωή
αρχίζ’ ας σα πενήντα
Άσπρα μαλλία σο κιφάλ’
είκοσ’ χρονών ’κι ’ίν’νταν
Έπαρ’ νέονος γόνατα
και γέρονος καρδίαν
Πορπάτ’ και ξάι μη φογάσαι
και τ’ άγρι͜α τα θερία
Ας σου γεράς τα τερτόπα,
πουλόπο μ’, περισσεύ’νε
Πουσ̌μανεύ’ς ὰμα έν’ αργά,
τα χρονόπα σ’ ντο φεύ’νε| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ὰμα | αλλά | ama/ammā |   |
| ας σα | απ’ τα | ασό σα (από τα) | |
| ας σου | από του, από τότε που/αφότου, από αυτό που | ||
| ατά | αυτά | ||
| ατα | αυτά | ||
| ατείν’ | αυτοί | ||
| γεράς | γερνάς | ||
| γέρονος | γέρου | ||
| γυροκλώ͜εις | κλωθογυρίζεις | ||
| δι͜αβαίν’ | (για τόπο) περνάει/ώ, διασχίζει/ω, (για χρόνο) περνάει/ώ | διαβαίνω |  |
| δί’ς | δίνεις | ||
| ελάδι | λάδι | ||
| έν’ | είναι | ||
| έπαρ’ | (προστ.) πάρε | ||
| έρθεν | ήρθε | ||
| εσόν | δικός/ή/ό σου | ||
| ετελέθεν | (αμτβ.) τελείωσε, εξαντλήθηκε, μτφ. πέθανε | ||
| θερία | θεριά, θηρία | ||
| ’ίν’νταν | γίνονται | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κιφάλ’ | κεφάλι | ||
| λέγ’νε | λένε | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| νέονος | νέου | ||
| ξάι | καθόλου | ||
| πα | πάλι, επίσης, ακόμα | ||
| περισσεύ’νε | περισσεύουν, είναι περιττά, βρίσκονται σε μεγάλη ποσότητα | ||
| πόνια | (ονομ.) πόνοι, (αιτ.) πόνους | ||
| πορπάτ’ | (προστ.) περπάτα | ||
| πουλόπο | πουλάκι | ||
| πουσ̌μανεύ’ς | μετανιώνεις | pişman olmak<paşmān |  |
| τερτόπα | (υποκορ.) καημοί, βάσανα, στενοχώριες | dert | |
| φεύ’νε | φεύγουν | ||
| φογάσαι | φοβάσαι | ||
| χρονόπα | χρονάκια |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ὰμα | αλλά | ama/ammā | |
| ας σα | απ’ τα | ασό σα (από τα) | |
| ας σου | από του, από τότε που/αφότου, από αυτό που | ||
| ατά | αυτά | ||
| ατα | αυτά | ||
| ατείν’ | αυτοί | ||
| γεράς | γερνάς | ||
| γέρονος | γέρου | ||
| γυροκλώ͜εις | κλωθογυρίζεις | ||
| δι͜αβαίν’ | (για τόπο) περνάει/ώ, διασχίζει/ω, (για χρόνο) περνάει/ώ | διαβαίνω | |
| δί’ς | δίνεις | ||
| ελάδι | λάδι | ||
| έν’ | είναι | ||
| έπαρ’ | (προστ.) πάρε | ||
| έρθεν | ήρθε | ||
| εσόν | δικός/ή/ό σου | ||
| ετελέθεν | (αμτβ.) τελείωσε, εξαντλήθηκε, μτφ. πέθανε | ||
| θερία | θεριά, θηρία | ||
| ’ίν’νταν | γίνονται | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κιφάλ’ | κεφάλι | ||
| λέγ’νε | λένε | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| νέονος | νέου | ||
| ξάι | καθόλου | ||
| πα | πάλι, επίσης, ακόμα | ||
| περισσεύ’νε | περισσεύουν, είναι περιττά, βρίσκονται σε μεγάλη ποσότητα | ||
| πόνια | (ονομ.) πόνοι, (αιτ.) πόνους | ||
| πορπάτ’ | (προστ.) περπάτα | ||
| πουλόπο | πουλάκι | ||
| πουσ̌μανεύ’ς | μετανιώνεις | pişman olmak<paşmān | |
| τερτόπα | (υποκορ.) καημοί, βάσανα, στενοχώριες | dert | |
| φεύ’νε | φεύγουν | ||
| φογάσαι | φοβάσαι | ||
| χρονόπα | χρονάκια |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 