Στιχουργοί: Στάθης Νικολαΐδης
Συνθέτες: Γιώργος Ακριβόπουλος
Φωτίαν εβγαίν’ ας σην ψ̌η μ’
κι ας σην καρδία μ’, βρούλα
Ετύλτσεν όλεν το κορμί μ’,
επίασεν ση γούλα μ’
Καίουμαι, μάνα μ’, καίουμαι,
λύουμαι άμον κερόπον
Κλάψον με ατώρα ζωντανόν
ως που να εβγαίν’ το ψ̌όπο μ’
Πολλά ’κι εχάρα ση ζωή μ’,
ν’ αϊλί εμέν τον μαύρον!
Αλήγορα εσημάδεψεν
τ’ εμόν την ψ̌ην ο Χάρον| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| αλήγορα | γρήγορα | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα |  |
| ας σην | απ’ την | ασό σην (από την) | |
| ατώρα | τώρα | ||
| βρούλα | φλόγα | brûler |  |
| γούλα | λαιμός | gula |  |
| εβγαίν’ | βγαίνει | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| επίασεν | έπιασε | ||
| ετύλτσεν | τύλιξε | ||
| εχάρα | χάρηκα | ||
| καίουμαι | καίγομαι | ||
| κερόπον | κεράκι | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κλάψον | (προστ.) κλάψε | ||
| λύουμαι | λιώνω | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| όλεν | όλη/ο, ολόκληρη/ο | ||
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| ψ̌η | ψυχή | ||
| ψ̌ην | ψυχή | ||
| ψ̌όπο | ψυχούλα |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| αλήγορα | γρήγορα | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| ας σην | απ’ την | ασό σην (από την) | |
| ατώρα | τώρα | ||
| βρούλα | φλόγα | brûler | |
| γούλα | λαιμός | gula | |
| εβγαίν’ | βγαίνει | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| επίασεν | έπιασε | ||
| ετύλτσεν | τύλιξε | ||
| εχάρα | χάρηκα | ||
| καίουμαι | καίγομαι | ||
| κερόπον | κεράκι | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κλάψον | (προστ.) κλάψε | ||
| λύουμαι | λιώνω | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| όλεν | όλη/ο, ολόκληρη/ο | ||
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| ψ̌η | ψυχή | ||
| ψ̌ην | ψυχή | ||
| ψ̌όπο | ψυχούλα |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 