Κόρ’ η καρδία σ’ σίδερον

Κόρ’, η καρδία σ’ σίδερον
εμέναν ’κι λυπάσαι
Εμέν εστάλτσες σ’ άψιμον
(κι) ερρούξες και κοιμάσαι

Ούι, ν’ αϊλί εμέν, ν’ αϊλί
το καρδόπο μ’ πώς πονεί!
Πονεί και πολλά βρουλίζ’
ση σεβντάν ’κι ταγιανίζ’

Κόρη, ’κ’ εξέρτς εγάπ’ ντο έχ̌’
αψιματένεν βρούλα;
Σ’κούται και σαρουλεύκεται
ση σεβνταλή τη γούλαν

Ούι, ν’ αϊλί εμέν, ν’ αϊλί
το καρδόπο μ’ πώς πονεί!
Πονεί και πολλά βρουλίζ’
ση σεβντάν ’κι ταγιανίζ’

Κόρη, μετ’ έναν φίλεμαν
το μάγ’λο σ’ ’κι τελείται
(κι) έναν το μάγ’λο σ’ δος εμέν
και τ’ άλλο εσέν κανείται

Ούι, ν’ αϊλί εμέν, ν’ αϊλί
το καρδόπο μ’ πώς πονεί!
Πονεί και πολλά βρουλίζ’
ση σεβντάν ’κι ταγιανίζ’