.
.
’Πάρθεν η Ρωμανία

Ασ’ τ’ έφυες, πατέρα

Ασ’ τ’ έφυες, πατέρα
Ν’ αϊλί εμέν τον ορφανόν,
η καρδι͜ά μ’ έν’ καμένον
Ετράνυνα χωρίς τον κύρ’
άμον πουγαλεμένον

Αδά σον κόσμον άχαρος,
’κ’ είδα άσπρον ημέρα
Σ’ ομμάτι͜α μ’ τρέχ’νε δα̤κρόπα
ας τ’ έφυες, πατέρα

Ορφάνεψε με -ν- ο Χάρον
από μικρόν παιδόπον
’Κ’ εγνώρτσα αδά ση ζωήν
πατέρα εγκαλόπον

Πατέρα μ’, τ’ εσόν την εγάπ’
’κ’ εχάρα ’το καμίαν
Μικρός έμ’νε κι ετράνυνα
και τρώει με αροθυμίαν
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλευση
αδάεδώ
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
άμονσαν, όπως, καθώς ἅμα gr
αροθυμίαννοσταλγία
δα̤κρόπα(υποκορ.) δάκρυα
εγάπ’αγάπη
εγκαλόποναγκαλιά, αγκαλίτσα
εγνώρτσαγνώρισα
έμ’νεήμουν
έν’είναι
εσόνδικός/ή/ό σου
ετράνυναμεγάλωσα, ανέθρεψα τρανόω-ῶ gr
έφυεςέφυγες
εχάραχάρηκα
’κ’δεν οὐκί<οὐχί gr
καμίανποτέ
κύρ’πατέρα
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
ομμάτι͜αμάτια
παιδόπονπαιδάκι
πουγαλεμένονσκασμένο/η, βαριεστημένο/η, στενοχωρημένο/η bunalma tr
’τοαυτό, το (προσωπική αντωνυμία)
τρέχ’νετρέχουν
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλ.
αδάεδώ
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
άμονσαν, όπως, καθώς ἅμα gr
αροθυμίαννοσταλγία
δα̤κρόπα(υποκορ.) δάκρυα
εγάπ’αγάπη
εγκαλόποναγκαλιά, αγκαλίτσα
εγνώρτσαγνώρισα
έμ’νεήμουν
έν’είναι
εσόνδικός/ή/ό σου
ετράνυναμεγάλωσα, ανέθρεψα τρανόω-ῶ gr
έφυεςέφυγες
εχάραχάρηκα
’κ’δεν οὐκί<οὐχί gr
καμίανποτέ
κύρ’πατέρα
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
ομμάτι͜αμάτια
παιδόπονπαιδάκι
πουγαλεμένονσκασμένο/η, βαριεστημένο/η, στενοχωρημένο/η bunalma tr
’τοαυτό, το (προσωπική αντωνυμία)
τρέχ’νετρέχουν
Ασ’ τ’ έφυες, πατέρα

Ποντιακός Στίχος - Pontian Lyrics 2026

Επικοινωνία: infoDUMMY@pontianlyrics.gr

Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της IpHost