Τα χαψία σο τηγάν’

Το ρακίν απάν’ σο στόλ’,
τα χαψία σο τηγάν’
Έρθεν και η νισ̌αλή μ’
Όι! νασάν εμέν, νασάν!

Το παπόρ’ έν’ σο γιαλόν,
σ̌κίζ’ την θάλασσαν και πάει
Κορτσόπον, θα παίρω σε
με το ζόρ’, με το κολάι

Το κορτσόπον το μικρόν
εγώ θ’ αναμέν’ ατο
Να μακρύν’ και να πλατύν’
κι ύστερα θα παίρ’ ατο

Βάλον σο ποτήρ’ ρακίν,
κάθκα και σ’ εμόν το γιάν’
Κι ο μεζές αν έν’ χαψίν
’ίνουμαι σ’ εσέν γουρπάν’