Πουλόπο μ’, εροθύμεσα

Πουλόπο μ’, εροθύμεσα,
στείλον με το μαντίλι σ’
Πουλίν να έμ’ κι επέτανα
κι έρχουμ’ σο παραθύρι σ’

Τα νεότητα μ’ έφαγα
αδά απάν’ σα βραδάς -ι
Γράψον γραμμόπον, στείλον με,
ας εξέρω ντ’ ευτάς -ι

Χρυσάγγελος θα γίνουμαι,
χρυσά φτερά θα φέρω
Θα κονεύω σην εγκάλια σ’,
θα παίρω σε και φεύω

Αρνόπο μ’, ντό εποίκες με;
’Κ’ επορώ να κοιμούμαι!
Κρούγ’νε σο νου μ’ τ’ ομματόπα σ’,
πάω να παλαλούμαι