Στιχουργοί: Ιορδάνης Χωλίδης
Συνθέτες: Χρήστος Χρυσανθόπουλος
Ε! Χρήστο Χρυσανθόπουλε
με τοι αγγέλτς κοιμάσαι
Τη Πόντονος το μανουσ̌άκ’
ατό η γη εχάσεν
Εχπάστες με τον Πήγασον,
τα λίβι͜α επιδέβες
Εγέντς άστρεν και τσ̌αρτιλί͜εις
σον ουρανόν ντ’ εξέβες
Μουρδουλιχτόν το παίξιμο σ’,
αγνόν η τραγωδία σ’
Και πώς να μη αγγεύομε
το τρανόν την καρδία σ’;
Ομνούν και κατορκίσ̌κουνταν
αρ’ τα ποντιοπούλι͜α
Όλα θα τοπλαεύκουνταν
για τα Χρυσανθοπούλει͜α
Ε! Χρήστο Χρυσανθόπουλε
ανάσπαλτον η ιδέα σ’
Παρώρας εγέντς άγγελος
ορφάντσες την παρέα σ’| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αγγέλτς | αγγέλους | ||
| αγγεύομε | προσεγγίζουμε, αναφέρουμε | ἐγγύς + -εύω |  |
| αγνόν | σπουδαίο/α, θαυμαστό/ή, αλλόκοτο/η, παράξενο/η | ἀγνώς (άγνωστος)<ἀ- + γιγνώσκω | |
| ανάσπαλτον | αλησμόνητο/η, αξέχαστο/η | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| άστρεν | άστρο | ||
| ατό | αυτό | ||
| εγέντς | έγινες, κατάντησες | ||
| εξέβες | βγήκες | ||
| επιδέβες | έφυγες, άφησες πίσω, προσπέρασες, ξεπέρασες | ||
| εχάσεν | έχασε, έδιωξε, πέταξε | ||
| εχπάστες | αναχώρησες, κίνησες για | ||
| ιδέα | μορφή, όψη, θωριά | ||
| κατορκίσ̌κουνταν | εξορκίζονται, δεσμεύονται με όρκο | ||
| λίβι͜α | σύννεφα | λίβος<λείβω | |
| μανουσ̌άκ’ | μενεξές/βιολέτα | մանուշակ (manušak)<manafšak |   |
| μουρδουλιχτόν | υπόκωφο γρύλλισμα, υπόκωφος ήχος | ||
| ορφάντσες | άφησες ορφανό | ||
| παρώρας | πρόωρα, παράκαιρα | ||
| Πόντονος | Πόντου | ||
| τοι | τους/τις | ||
| τοπλαεύκουνταν | μαζεύονται, συγκεντρώνονται | toplamak |  |
| τραγωδία | τραγούδι | ||
| τρανόν | μεγάλος | ||
| τσ̌αρτιλί͜εις | λάμπεις, λαμποκοπάς |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αγγέλτς | αγγέλους | ||
| αγγεύομε | προσεγγίζουμε, αναφέρουμε | ἐγγύς + -εύω | |
| αγνόν | σπουδαίο/α, θαυμαστό/ή, αλλόκοτο/η, παράξενο/η | ἀγνώς (άγνωστος)<ἀ- + γιγνώσκω | |
| ανάσπαλτον | αλησμόνητο/η, αξέχαστο/η | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| άστρεν | άστρο | ||
| ατό | αυτό | ||
| εγέντς | έγινες, κατάντησες | ||
| εξέβες | βγήκες | ||
| επιδέβες | έφυγες, άφησες πίσω, προσπέρασες, ξεπέρασες | ||
| εχάσεν | έχασε, έδιωξε, πέταξε | ||
| εχπάστες | αναχώρησες, κίνησες για | ||
| ιδέα | μορφή, όψη, θωριά | ||
| κατορκίσ̌κουνταν | εξορκίζονται, δεσμεύονται με όρκο | ||
| λίβι͜α | σύννεφα | λίβος<λείβω | |
| μανουσ̌άκ’ | μενεξές/βιολέτα | մանուշակ (manušak)<manafšak | |
| μουρδουλιχτόν | υπόκωφο γρύλλισμα, υπόκωφος ήχος | ||
| ορφάντσες | άφησες ορφανό | ||
| παρώρας | πρόωρα, παράκαιρα | ||
| Πόντονος | Πόντου | ||
| τοι | τους/τις | ||
| τοπλαεύκουνταν | μαζεύονται, συγκεντρώνονται | toplamak | |
| τραγωδία | τραγούδι | ||
| τρανόν | μεγάλος | ||
| τσ̌αρτιλί͜εις | λάμπεις, λαμποκοπάς |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 