Όντες χ̌ι͜ονίζ’ και βρέχ̌’, πουλί μ’

Όντες χ̌ι͜ονίζ’ και βρέχ̌’, πουλί μ’,
και ντό θα ’φτάς το κρύον; [γιαρ]
Έλα ’μπα σ’ εγκαλιόπο μου,
ασ’ όλιων το καλλίον [γιαρ]

Το φίλεμα σ’ έν’ γιατρικόν,
το δάξιμο σ’ βοτάνι [γιαρ]
Εγκάλια σ’ παντοβότανον
σ’ έναν ισούζ ορμάνιν [γιαρ]

Το κεμεντζ̌όπο μ’ κελαηδεί
και τ’ ομματόπα μ’ κλαίγ’νε [γιαρ]
Να έξερες, μικρόν αρνί μ’,
και για τ’ εμάς ντό λέγ’νε [γιαρ]

Έλα, πουλί μ’, έλα, γιαβρί μ’,
έλα -ν- ολίγον κι άλλο [γιαρ]
Δι͜αβαίν’νε χρόνι͜α και καιροί
’κι θ’ ανταμώνομε άλλο [γιαρ]