.
.
Το χρυσό βιολί του Πόντου

Γιατί, πατέρα;

Γιατί, πατέρα;
Γιατί, πατέρα μ’, κάθεσαι
ατόσον πικραμένος;
Κι όλον τη νύχταν τσιγάρο,
’κι κοιμάσαι ο καημένον

Γιατί, παιδί μου, ση ζωή μ’
’κ’ είδα -ν- άσπρον ημέραν
Πολλά είναι τα βάσανα
και πίκρας του πατέρα

Γιατί, πατέρα, τη μάνα μ’
όλον κρυφοτερείτε;
Τιδέν ’κ’ επορώ να ’γροικώ,
το ψ̌όπο μ’ θα τελείται

Γιατί, παιδί μου, ση ζωή μ’
’κ’ είδα -ν- άσπρον ημέραν
Πολλά είναι τα βάσανα
και πίκρας του πατέρα

Πολλά είναι τα βάσανα
και πίκρας του πατέρα [...]
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλευση
ατόσοντόσο
’γροικώ(εγροικώ) καταλαβαίνω
επορώμπορώ
’κ’δεν οὐκί<οὐχί gr
’κιδεν οὐκί<οὐχί gr
πίκραςπίκρες
πολλά(επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ
τελείται(αμτβ.) τελειώνει, εξαντλείται, μτφ. πεθαίνει
τιδέντίποτα
ψ̌όποψυχούλα
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλ.
ατόσοντόσο
’γροικώ(εγροικώ) καταλαβαίνω
επορώμπορώ
’κ’δεν οὐκί<οὐχί gr
’κιδεν οὐκί<οὐχί gr
πίκραςπίκρες
πολλά(επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ
τελείται(αμτβ.) τελειώνει, εξαντλείται, μτφ. πεθαίνει
τιδέντίποτα
ψ̌όποψυχούλα
Γιατί, πατέρα;

Ποντιακός Στίχος - Pontian Lyrics 2026

Επικοινωνία: infoDUMMY@pontianlyrics.gr

Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της IpHost