Της Τρίχας το γεφύρι

Ση γέφυραν, ση γέφυραν,
[Έλα Δάφνε μ’, ποταμέ]
ση Τρίχας το γεφύριν
[Έι! Δάφνε μ’ και μυριγμένε μ’]
Χ̌ίλι͜οι μαστόροι έχτιζαν
[Έλα Δάφνε μ’, ποταμέ]
και μύρι͜οι μαθητάδες
[Έι! Δάφνε μ’ και μυριγμένε μ’]

Όλεν τη μέραν έχτιζαν,
[Έλα Δάφνε μ’, ποταμέ]
το βράδον εχαλάουτον
[Έι! Δάφνε μ’ και μυριγμένε μ’]

-Ντό δί’ς με, πρωτομάστορα
[Έλα Δάφνε μ’, ποταμέ]
να στένω το γεφύρι σ’;
[Έι! Δάφνε μ’ και μυριγμένε μ’]

-Αν δίγω σε την μάνα μου
[Κόρ’ ανάμ’νον, κόρ’ ανάμ’νον!]
άλλο μανίτσαν ’κ’ έχω
[Κόρ’, έπαρ’ ύπνον κι ας πάμε]
Αν δίγω σε τον κύρη μου
[Κόρ’ ανάμ’νον, κόρ’ ανάμ’νον!]
άλλο κύρην πα ’κ’ έχω
[Κόρ’, έπαρ’ ύπνον κι ας πάμε]
Αν δίγω σε την κάλη μου
[Κόρ’, ανάμ’νον, κόρ’, ανάμ’νον!]
καλύτερον ευρήκω
[Κόρ’, απάν’ ι-σ’ φόρ’ κι ας πάμε]

Ευχέθ’, κόρη, ευχέθ’ κόρη,
[Έλα Δάφνε μ’, ποταμέ]
ευχέθ’ μη καταράσαι!
[Έι! Δάφνε μ’ και μυριγμένε μ’]
ευχέθ’ μη καταράσαι! [x2]