Στιχουργοί: Γιώργος Σιαπανίδης
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Θ’ εκαλοφάζ’να σε, σεβτά μ’,
φελίν-φελίν τον φέγγον
Να λαμπρακί͜εις και εξ̌ι͜άεις ατον,
αμ’ έπος και αμ’ έργον!¹
Κι αν έμ’ είνας πελεκετής
και μάστορας τη πέτρας
για τσοι δύ’ς κάστρεν θ’ όρθωνα
κερι͜ά σ’ εσά τα μέτρα
Η πορπάτα̤ σ’ αρχοντικόν,
το πόι σ’ σταλαμίταν²
Τα καλτουρούμι͜α ντο δι͜αβαίντς
γομούνταν φως τη νύχταν
Που ’κι πεγνεύκεσαι ουρανόν
και τ’ άστρι͜α περ’γελάς -ι
Θα φέρω σε σα ήμαρτα³
και θα φωτάζ’ η χρά σ’ -ι| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| άστρι͜α | άστρα | ||
| γομούνταν | γεμίζουν, βουρκώνουν, κομπιάζουν | ||
| δι͜αβαίντς | (για τόπο) περνάς, διασχίζεις, (για χρόνο) περνάς | διαβαίνω |  |
| δύ’ς | δύο | ||
| είνας | ένας/μία | ||
| εκαλοφάζ’να | καλοτάιζα, τάιζα ξανά | ||
| έμ’ | ήμουν | ||
| εξ̌ι͜άεις | αξίζεις, υπερτερείς σε αξία | ||
| έργον | δουλειά | ||
| εσά | δικά σου/σας | ||
| ήμαρτα | ήμαρτον, δηλωτικό μετάνοιας, από τον αόριστο β΄ του αρχαίου ρήματος ἁμαρτάνω (αμάρτησα), έκφ. έλα σα ήμαρτα=μετανόησε | ||
| καλτουρούμι͜α | λιθόστρωτοι δρόμοι | kaldırım |  |
| κάστρεν | κάστρο | ||
| κερι͜ά | ταιριαστός/ή/ό, ταιριαστά | göre | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| λαμπρακί͜εις | λάμπεις | ||
| όρθωνα | διόρθωνα, επιδιόρθωνα • έστηνα κτ όρθιο | ||
| πεγνεύκεσαι | αρέσκεσαι, βρίσκεις της αρεσκείας σου | beğenmek | |
| πελεκετής | αυτός που πελεκάει, ξυλογλύπτης | πελεκῶ | |
| περ’γελάς | περιγελάς, κοροϊδεύεις | ||
| πέτρας | πέτρες | ||
| πόι | ύψος, μπόι (ανάστημα) | boy | |
| πορπάτα̤ | περπατησιά | ||
| σεβτά | αγάπη, έρωτας | sevda/sevdā |  |
| σταλαμίταν | σταλαγματιά, σταγόνα | ||
| τσοι | τους/τις | ||
| φέγγον | φεγγάρι | ||
| φελίν | φέτα | ||
| φωτάζ’ | φωτίζει, λάμπει | ||
| χρά | χροιά, το χρώμα του δέρματος, όψη |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| άστρι͜α | άστρα | ||
| γομούνταν | γεμίζουν, βουρκώνουν, κομπιάζουν | ||
| δι͜αβαίντς | (για τόπο) περνάς, διασχίζεις, (για χρόνο) περνάς | διαβαίνω | |
| δύ’ς | δύο | ||
| είνας | ένας/μία | ||
| εκαλοφάζ’να | καλοτάιζα, τάιζα ξανά | ||
| έμ’ | ήμουν | ||
| εξ̌ι͜άεις | αξίζεις, υπερτερείς σε αξία | ||
| έργον | δουλειά | ||
| εσά | δικά σου/σας | ||
| ήμαρτα | ήμαρτον, δηλωτικό μετάνοιας, από τον αόριστο β΄ του αρχαίου ρήματος ἁμαρτάνω (αμάρτησα), έκφ. έλα σα ήμαρτα=μετανόησε | ||
| καλτουρούμι͜α | λιθόστρωτοι δρόμοι | kaldırım | |
| κάστρεν | κάστρο | ||
| κερι͜ά | ταιριαστός/ή/ό, ταιριαστά | göre | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| λαμπρακί͜εις | λάμπεις | ||
| όρθωνα | διόρθωνα, επιδιόρθωνα • έστηνα κτ όρθιο | ||
| πεγνεύκεσαι | αρέσκεσαι, βρίσκεις της αρεσκείας σου | beğenmek | |
| πελεκετής | αυτός που πελεκάει, ξυλογλύπτης | πελεκῶ | |
| περ’γελάς | περιγελάς, κοροϊδεύεις | ||
| πέτρας | πέτρες | ||
| πόι | ύψος, μπόι (ανάστημα) | boy | |
| πορπάτα̤ | περπατησιά | ||
| σεβτά | αγάπη, έρωτας | sevda/sevdā | |
| σταλαμίταν | σταλαγματιά, σταγόνα | ||
| τσοι | τους/τις | ||
| φέγγον | φεγγάρι | ||
| φελίν | φέτα | ||
| φωτάζ’ | φωτίζει, λάμπει | ||
| χρά | χροιά, το χρώμα του δέρματος, όψη |
¹ (αρχ. ελλ. ἅμα ἔπος τε καὶ ἔργον) μαζί με τον λόγο και το έργο, αμέσως μόλις το πει κάποιος να εκτελεστεί κι αυτό που είναι να γίνει ² Εδώ ως «λεπτό», σαν τη νοητή ευθεία που διαγράφουν οι σταλαγματιές του νερού όπως πέφτουν ³ Θα σε κάνω να το μετανιώσεις
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 