
Στιχουργοί: Δημήτριος Παπαδόπουλος | Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Ακεί πέρα σ’ ορμανόπον [η τρυγόνα, η κορώνα] έστεκεν κι εποίν’νεν ξύλα [η τρυγόνα, η κορώνα] Η τρυγόνα με τ’ αντζία [η τρυγόνα, η κορώνα] πάει σ’ ορμάν’, ευτάει τσατσία [η τρυγόνα, η κορώνα] Η τρυγόνα με τ’ ορτάρα̤, [η τρυγόνα, η κορώνα] πάει σ’ ορμάν’, ευτάει χορτάρα̤ [η τρυγόνα, η κορώνα] ♫ Ακεί πέραν ήλιος έν’, η τρυγόνα τίνος έν’; Μάϊσσα έν’ κι ωρι͜άζ’ τα ζα και μαραίν’νταν τα δέντρα Ακεί πέραν έστεκεν την κάλτσαν ατ’ς έπλεκεν Είπ’ ατέναν «έλα αδά, το λαλόπο μ’ χαμελά Σκουλαρίκ’ φορεί σ’ ωτίν και σα χ̌έρι͜α δαχτυλίδ’ Μ’ έναν τέρεμαν γλυκύν χ̌ίλια χρόνια η βραδήν
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αδά | εδώ | ||
| ακεί | εκεί | ||
| αντζία | πόδια, μηροί | ||
| ατέναν | αυτήν | ||
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| βραδήν | βράδυ | ||
| γλυκύν | γλυκιά/ό | ||
| έν’ | είναι | ||
| εποίν’νεν | έκανε, έφτιαχνε | ποιέω-ῶ | |
| έστεκεν | στεκόταν | ||
| ευτάει | κάνει, φτιάχνει | εὐθειάζω | |
| ζα | ζώα | ||
| κορώνα | (ή κορόνα) κουρούνα, μτφ. προσφώνηση γυναίκας (για γυναίκα που χήρεψε), μτφ. καημένη | κορώνη | |
| λαλόπο | φωνούλα | ||
| μαραίν’νταν | μαραίνονται | ||
| ορμάν’ | δάσος | orman | |
| ορμανόπον | δασάκι | orman | |
| τέρεμαν | βλέμμα, κοίταγμα, μτφ. φροντίδα | ||
| τίνος | ποιού; | ||
| τρυγόνα | το πουλί τρυγόνι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | τρυγών<τρύζω | |
| τσατσία | ξεροκλάδια θάμνων, φρύγανα | ||
| φορεί | ντύνεται | ||
| χαμελά | χαμηλά | ||
| χορτάρα̤ | χορτάρια | ||
| ωρι͜άζ’ | προσέχω/ει, φυλάω/ει, επιβλέπω/ει | ὠρεύω/ὡραίω-ὠρέω | |
| ωτίν | αυτί |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αδά | εδώ | ||
| ακεί | εκεί | ||
| αντζία | πόδια, μηροί | ||
| ατέναν | αυτήν | ||
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| βραδήν | βράδυ | ||
| γλυκύν | γλυκιά/ό | ||
| έν’ | είναι | ||
| εποίν’νεν | έκανε, έφτιαχνε | ποιέω-ῶ | |
| έστεκεν | στεκόταν | ||
| ευτάει | κάνει, φτιάχνει | εὐθειάζω | |
| ζα | ζώα | ||
| κορώνα | (ή κορόνα) κουρούνα, μτφ. προσφώνηση γυναίκας (για γυναίκα που χήρεψε), μτφ. καημένη | κορώνη | |
| λαλόπο | φωνούλα | ||
| μαραίν’νταν | μαραίνονται | ||
| ορμάν’ | δάσος | orman | |
| ορμανόπον | δασάκι | orman | |
| τέρεμαν | βλέμμα, κοίταγμα, μτφ. φροντίδα | ||
| τίνος | ποιού; | ||
| τρυγόνα | το πουλί τρυγόνι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | τρυγών<τρύζω | |
| τσατσία | ξεροκλάδια θάμνων, φρύγανα | ||
| φορεί | ντύνεται | ||
| χαμελά | χαμηλά | ||
| χορτάρα̤ | χορτάρια | ||
| ωρι͜άζ’ | προσέχω/ει, φυλάω/ει, επιβλέπω/ει | ὠρεύω/ὡραίω-ὠρέω | |
| ωτίν | αυτί |

