
Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Εσύ είσαι τ’ εμόν η ψ̌η,
αν χάνω σε θα χάμαι
Έλα κι ο κόσμος μ’ εγροικά
το σεβταλούχ’ ντ’ ευτάμε
Λελεύω σε, λελεύω σε
και συ ντ’ αγνέσσα είσαι!
Αφήντς εμέν το παλληκάρ’,
πας μαναχ̌έσσα κείσαι
Λελεύω σε, λελεύω σε,
νε κανατλίν εικόνα!
Το πόι σ’ λαμπαδόχτιστον
και παλαλώντς τη χώραν
Εχάσα μάγ’λα κόκκινα
κι ομμάτι͜α άμον ελαίας
Ερρούξα κι αραεύα ’τα
ση πουλί’ τα φωλέας| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αγνέσσα | αξιοθαύμαστη, περίεργη | ἀγνώς (άγνωστος)<ἀ- + γιγνώσκω | |
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| αφήντς | αφήνεις | ||
| εγροικά | καταλαβαίνει | ||
| ελαίας | (τα) ελιές, (τη) ελιάς | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| ερρούξα | έπεσα | ||
| ευτάμε | κάνουμε, φτιάχνουμε | εὐθειάζω | |
| εχάσα | έχασα | ||
| κανατλίν | αυτό που έχει φτερά, δίπτυχη (εικόνα) | kanatlı | |
| κείσαι | κείτεσαι, ξαπλώνεις | ||
| λελεύω | χαίρομαι | ||
| μάγ’λα | μάγουλα | magulum | |
| μαναχ̌έσσα | μονάχη | ||
| ομμάτι͜α | μάτια | ||
| παλαλώντς | τρελαίνεις | ||
| πόι | ύψος, μπόι (ανάστημα) | boy | |
| πουλί’ | πουλιού | ||
| σεβταλούχ’ | έρωτας | sevdalık | |
| φωλέας | (ονομ.πληθ.) φωλιές, (γεν. ενικού) φωλιάς | ||
| χάμαι | χάνομαι, μτφ. πεθαίνω | ||
| χώραν | ξένους, μη οικείους, ξενιτειά | ||
| ψ̌η | ψυχή |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αγνέσσα | αξιοθαύμαστη, περίεργη | ἀγνώς (άγνωστος)<ἀ- + γιγνώσκω | |
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| αφήντς | αφήνεις | ||
| εγροικά | καταλαβαίνει | ||
| ελαίας | (τα) ελιές, (τη) ελιάς | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| ερρούξα | έπεσα | ||
| ευτάμε | κάνουμε, φτιάχνουμε | εὐθειάζω | |
| εχάσα | έχασα | ||
| κανατλίν | αυτό που έχει φτερά, δίπτυχη (εικόνα) | kanatlı | |
| κείσαι | κείτεσαι, ξαπλώνεις | ||
| λελεύω | χαίρομαι | ||
| μάγ’λα | μάγουλα | magulum | |
| μαναχ̌έσσα | μονάχη | ||
| ομμάτι͜α | μάτια | ||
| παλαλώντς | τρελαίνεις | ||
| πόι | ύψος, μπόι (ανάστημα) | boy | |
| πουλί’ | πουλιού | ||
| σεβταλούχ’ | έρωτας | sevdalık | |
| φωλέας | (ονομ.πληθ.) φωλιές, (γεν. ενικού) φωλιάς | ||
| χάμαι | χάνομαι, μτφ. πεθαίνω | ||
| χώραν | ξένους, μη οικείους, ξενιτειά | ||
| ψ̌η | ψυχή |

