Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Η λαλία μ’ έν’ κωδών’,
τη δουλεία μ’ αγαπώ
Σα λαϊκία¹ κλώσκουμαι,
τραβωδίας τραβωδώ
Πίνω πολλά και μεθώ
κι άλλο καλά τραβωδώ
Τα όμορφα τα κορτσόπα
κι άλλο πολλά² -ν- αγαπώ
Σα λαϊκία πάω εγώ
τα κορκοτέλια μ’ πουλώ
Σα ταβέρνας κάθαν βράδον
να μεθώ και τραβωδώ
♫
Κορίτσ’ άσπρον κόκκινον,
ντό τερείς με -ν- και γελάς;
Μίαν λες πως αγαπάς,
τ’ άλλο τσ̌αλουμόπα ’φτάς
Και μικρόν, μικρόν, μικρόν
έμορφον και παλαλόν
Πάντα αποφκακέσ’ τερείς
κι έναν φίλεμαν ’κι δί’ς
Κορίτσ’ άσπρον κόκκινον,
ντό τερείς με -ν- και γελάς;
Ατά τα όμορφα τ’ ομμάτι͜α σ’
έκαψαν την καρδία μ’
Και μικρόν, μικρόν, μικρόν
έμορφον και παλαλόν
Πάντα αποφκακέσ’ τερείς
κι έναν φίλεμαν ’κι δί’ς
Ποίσον με -ν- ισ̌μάρ’ και δέβα
σ’ οσπίτι σ’ οπίσ’ καικά
Έρχουμαι κι εγώ, τρυγόνα μ’,
ευτάμε -ν- τα παλαλά
Και μικρόν, μικρόν, μικρόν
έμορφον και παλαλόν
Πάντα αποφκακέσ’ τερείς
κι έναν φίλεμαν ’κι δί’ς| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αποφκακέσ’ | από κάτω πέρα | ||
| ατά | αυτά | ||
| βράδον | βράδυ | ||
| δέβα | (προστ.) πήγαινε | ||
| δί’ς | δίνεις | ||
| δουλεία | δουλειά, εργασία | ||
| έμορφον | όμορφο | ||
| έν’ | είναι | ||
| έρχουμαι | έρχομαι | ||
| ευτάμε | κάνουμε, φτιάχνουμε | εὐθειάζω |  |
| ισ̌μάρ’ | νεύμα, νόημα | işmar/նշմար |   |
| κάθαν | κάθε | ||
| καικά | προς τα κάτω, εκεί ακριβώς, κοντά | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κι άλλο πολλά | περισσότερο, παραπάνω | ||
| κλώσκουμαι | (αμετάβ.) γυρίζω, επιστρέφω | ||
| κορτσόπα | κοριτσάκια | ||
| κωδών’ | κουδούνι | ||
| λαλία | λαλιά, φωνή | ||
| μίαν | μια φορά | ||
| ομμάτι͜α | μάτια | ||
| οπίσ’ | πίσω | ||
| οσπίτι | σπίτι | hospitium<hospes |  |
| παλαλά | τρελά, τρέλες | ||
| παλαλόν | τρελό | ||
| ποίσον | (προστ.) κάνε, φτιάξε | ποιέω, ποιῶ | |
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| τερείς | κοιτάς | ||
| τραβωδίας | τραγούδια | ||
| τραβωδώ | τραγουδώ | ||
| τρυγόνα | το πουλί τρυγόνι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | τρυγών<τρύζω | |
| τσ̌αλουμόπα | ναζάκια, σκερτσάκια | çalım | |
| φίλεμαν | φιλί | ||
| ’φτάς | (ευτάς) κάνεις, φτιάχνεις | εὐθειάζω | |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αποφκακέσ’ | από κάτω πέρα | ||
| ατά | αυτά | ||
| βράδον | βράδυ | ||
| δέβα | (προστ.) πήγαινε | ||
| δί’ς | δίνεις | ||
| δουλεία | δουλειά, εργασία | ||
| έμορφον | όμορφο | ||
| έν’ | είναι | ||
| έρχουμαι | έρχομαι | ||
| ευτάμε | κάνουμε, φτιάχνουμε | εὐθειάζω | |
| ισ̌μάρ’ | νεύμα, νόημα | işmar/նշմար | |
| κάθαν | κάθε | ||
| καικά | προς τα κάτω, εκεί ακριβώς, κοντά | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κι άλλο πολλά | περισσότερο, παραπάνω | ||
| κλώσκουμαι | (αμετάβ.) γυρίζω, επιστρέφω | ||
| κορτσόπα | κοριτσάκια | ||
| κωδών’ | κουδούνι | ||
| λαλία | λαλιά, φωνή | ||
| μίαν | μια φορά | ||
| ομμάτι͜α | μάτια | ||
| οπίσ’ | πίσω | ||
| οσπίτι | σπίτι | hospitium<hospes | |
| παλαλά | τρελά, τρέλες | ||
| παλαλόν | τρελό | ||
| ποίσον | (προστ.) κάνε, φτιάξε | ποιέω, ποιῶ | |
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| τερείς | κοιτάς | ||
| τραβωδίας | τραγούδια | ||
| τραβωδώ | τραγουδώ | ||
| τρυγόνα | το πουλί τρυγόνι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | τρυγών<τρύζω | |
| τσ̌αλουμόπα | ναζάκια, σκερτσάκια | çalım | |
| φίλεμαν | φιλί | ||
| ’φτάς | (ευτάς) κάνεις, φτιάχνεις | εὐθειάζω | |
¹ Πρόκειται για σύγχρονο γλωσσικό δάνειο από το νεοελληνικό «λαϊκές αγορές» ² Την πρώτη φορά ακούγεται πιθ. εκ παραδρομής να λέει «καλά»
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 