Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παντελής Παυλίδης
Σύντροφε βακχεχόροιο Διωνύσου πολυγηθοῦς,
ὃς ναίεις πόντοιο βυθοὺς ἁλικύμονας, ἁγνούς,
κικλήσκω σε, Παλαῖμον, ἐπ’ εὐιέροις τελετῇσιν
ἐλθεῖν εὐμενέοντα, νέῳ γήθοντα προσώπῳ,
καὶ σώζειν μύστας κατά τε χθόνα καὶ κατὰ πόντον·
ποντοπλάνοις γὰρ ἀεὶ ναυσὶν χειμῶνος ἐναργὴς
φαινομένου σωτὴρ μοῦνος θνητοῖς ἀναφαίνῃ,
ῥυόμενος μῆνιν χαλεπὴν κατὰ πόντιον οἶδμα.
♫
Μωμόγερος θα ’ίνουμαι
θα φορώ κωδωνόπα
Μεσανυχτί’ θα λάσκουμαι
γαντουρεύω κορτσόπα
Αναθεμά σε, νε κουτσ̌ή,
πώς είσαι πελαλίσσα
Μετ’ εμέν τον μωμόγερον
εξέβες σεβταλίσσα| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| γαντουρεύω | ξεγελάω, εξαπατάω, κοροϊδεύω | kandırmak | |
| εξέβες | βγήκες | ||
| ’ίνουμαι | γίνομαι | ||
| κορτσόπα | κοριτσάκια | ||
| κουτσ̌ή | κόρη | ||
| κωδωνόπα | κουδουνάκια | ||
| λάσκουμαι | περιφέρομαι, τριγυρίζω, περιπλανώμαι | ἀλάομαι/ηλάσκω | |
| μεσανυχτί’ | την ώρα του μεσονυχτίου | ||
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| νέ | ούτε | ne | |
| πελαλίσσα | που προκαλεί μπελάδες, προβληματική | belalı | |
| σεβταλίσσα | ερωτευμένη, ερωτοχτυπημένη | sevdalı |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| γαντουρεύω | ξεγελάω, εξαπατάω, κοροϊδεύω | kandırmak | |
| εξέβες | βγήκες | ||
| ’ίνουμαι | γίνομαι | ||
| κορτσόπα | κοριτσάκια | ||
| κουτσ̌ή | κόρη | ||
| κωδωνόπα | κουδουνάκια | ||
| λάσκουμαι | περιφέρομαι, τριγυρίζω, περιπλανώμαι | ἀλάομαι/ηλάσκω | |
| μεσανυχτί’ | την ώρα του μεσονυχτίου | ||
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| νέ | ούτε | ne | |
| πελαλίσσα | που προκαλεί μπελάδες, προβληματική | belalı | |
| σεβταλίσσα | ερωτευμένη, ερωτοχτυπημένη | sevdalı |
Ορφικός ύμνος Παλαίμονος (Θυμίαμα μάνναν) Ο Παλαίμονας (γνωστός προτού θεοποιηθεί ως Μελικέρτης) ήταν μια θαλάσσια θεότητα στην ελληνική μυθολογία, προστάτης των ναυτικών. Μετάφραση / Απόδοση στα Νέα Ελληνικά Σύντροφε του γεμάτου χαρά Διονύσου που ηγείται του βακχικού χορού, εσύ που κατοικείς στα αγνά βάθη της κυματώδους θάλασσας, σε προσκαλώ, Παλαίμονα, στις ιερότατες τελετές μας να έρθεις ευνοϊκός, με πρόσωπο που λάμπει από νεανική χαρά, και να σώζεις τους μύστες (πιστούς) και στην ξηρά και στη θάλασσα· γιατί στους θαλασσοπόρους, όταν τα πλοία τους βρίσκονται σε καταιγίδα, φανερώνεσαι ξεκάθαρα εσύ, ο μόνος σωτήρας των θνητών, γλιτώνοντάς τους από τη χαλεπή (άγρια) οργή των κυμάτων της θάλασσας
