Μακρά απ’ εσέν, πατρίδα μ’

Σον Πόντον τριυλίζ’ ο νου μ’,
σ’ έρημον την πατρίδαν
Ν’ αηλί εκείντς π’ επέθαναν
και τα μέρι͜α μουν ’κ’ είδαν

Μακρά απ’ εσέν, πατρίδα μ’,
εγεννέθαν τα παιδία μ’
Ο πάππο μ’ κι η καλομάνα μ’
φως σην ψ̌η μ’ και σην καρδία μ’

Πατρίδα μ’, σ’ άγια χώματα σ’
τα αιματοποτιμένα
πόσα ταφία κείντανε
τσ̌ιτσ̌ακοφορεμένα;

Μακρά απ’ εσέν, πατρίδα μ’,
εγεννέθαν τα παιδία μ’
Ο πάππο μ’ κι η καλομάνα μ’
φως σην ψ̌η μ’ και σην καρδία μ’

Σον Πόντον τριυλίζ’ ο νου μ’,
χωρία, πολιτείας
Κείνταν εκεί παντέρημα
κάστρα και εκκλησίας

Μακρά απ’ εσέν, πατρίδα μ’,
εγεννέθαν τα παιδία μ’
Ο πάππο μ’ κι η καλομάνα μ’
φως σην ψ̌η μ’ και σην καρδία μ’

Σον Πόντον τριυλίζ’ ο νου μ’,
ραχ̌ία και παρχάρι͜α
Νασάν εκείντς που έζησαν
τ’ εσέτερα τα χάρι͜α

Μακρά απ’ εσέν, πατρίδα μ’,
εγεννέθαν τα παιδία μ’
Ο πάππο μ’ κι η καλομάνα μ’
φως σην ψ̌η μ’ και σην καρδία μ’