
Στιχουργοί: Γιάννης Γκόσιος
Συνθέτες: Ανδρέας Κουγιουμτζίδης
Σην καρδία σ’ ντ’ έ͜εις κρυμμένον καν’νάν ’δέν μη λες Όλια σύρκουνταν, πουλόπο μ’, άδικα μη κλαις Ση ζωή σ’ τέρεν και ποίσον μόνον να γελάς κι ήντι͜αν σύρ’ τ’ άσπρον το ψ̌όπο σ’ εκείνον να ευτάς Κι όντες έρ’ται έναν ημέραν ντ’ έν’ πολλά βαρύν μη κρατείας ατό απέσ’ ι-σ’, φαρμακών’ την ψ̌ην Τέρεν τον νου σ’ ση σκοτίαν να μη παραδί͜εις και το φωτεινόν την στράταν πάντα να χωρί͜εις Πρωτανοιξεζ’νόν τσ̌ιτσ̌άκι που όντες ανθεί θέλω να έν’ το καρδόπο σ’ και χαράν να δί’ Κι όντες ρούζ’ η χαλαρδία κάποτε θ’ αιχτρι͜ά και ο ταραήλτς σ’ ομμάτι͜α σ’ θα χαμογελά
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αιχτρι͜ά | αιθριάζει, μτφ. γαληνεύει, ησυχάζει | αἴθρη / αἴθρα | |
| απέσ’ | μέσα | ||
| ’δέν | τίποτα | ||
| δί’ | δίνει | ||
| έ͜εις | έχεις | ||
| έν’ | είναι | ||
| έρ’ται | έρχεται | ||
| ευτάς | κάνεις, φτιάχνεις | εὐθειάζω | |
| ήντι͜αν | οτιδήποτε, ό,τι | ||
| καν’νάν | κανέναν | ||
| καρδόπο | καρδούλα | ||
| όλια | όλα | ||
| ομμάτι͜α | μάτια | ||
| όντες | όταν | ||
| παραδί͜εις | παραδίνεις, καταδίδεις | ||
| ποίσον | (προστ.) κάνε, φτιάξε | ποιέω, ποιῶ | |
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| πουλόπο | πουλάκι | ||
| ρούζ’ | πέφτει, ρίχνει, μτφ. αναλογεί | ||
| σκοτίαν | σκοτάδι | ||
| στράταν | δρόμο | ||
| σύρ’ | σύρω/ει, τραβάω/ει, ρίχνω/ει | ||
| σύρκουνταν | τραβιούνται, σύρονται, υποφέρονται, αντέχονται | ||
| ταραήλτς | ουράνιο τόξο | ||
| τέρεν | (προστ.) κοίταξε | ||
| τσ̌ιτσ̌άκι | άνθος, λουλούδι | çiçek | |
| φαρμακών’ | φαρμακώνει, δηλητηριάζει | ||
| χαλαρδία | πλημμύρα χειμάρρου | ||
| χωρί͜εις | χωρίζεις, ξεδιαλέγεις | ||
| ψ̌ην | ψυχή | ||
| ψ̌όπο | ψυχούλα |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αιχτρι͜ά | αιθριάζει, μτφ. γαληνεύει, ησυχάζει | αἴθρη / αἴθρα | |
| απέσ’ | μέσα | ||
| ’δέν | τίποτα | ||
| δί’ | δίνει | ||
| έ͜εις | έχεις | ||
| έν’ | είναι | ||
| έρ’ται | έρχεται | ||
| ευτάς | κάνεις, φτιάχνεις | εὐθειάζω | |
| ήντι͜αν | οτιδήποτε, ό,τι | ||
| καν’νάν | κανέναν | ||
| καρδόπο | καρδούλα | ||
| όλια | όλα | ||
| ομμάτι͜α | μάτια | ||
| όντες | όταν | ||
| παραδί͜εις | παραδίνεις, καταδίδεις | ||
| ποίσον | (προστ.) κάνε, φτιάξε | ποιέω, ποιῶ | |
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| πουλόπο | πουλάκι | ||
| ρούζ’ | πέφτει, ρίχνει, μτφ. αναλογεί | ||
| σκοτίαν | σκοτάδι | ||
| στράταν | δρόμο | ||
| σύρ’ | σύρω/ει, τραβάω/ει, ρίχνω/ει | ||
| σύρκουνταν | τραβιούνται, σύρονται, υποφέρονται, αντέχονται | ||
| ταραήλτς | ουράνιο τόξο | ||
| τέρεν | (προστ.) κοίταξε | ||
| τσ̌ιτσ̌άκι | άνθος, λουλούδι | çiçek | |
| φαρμακών’ | φαρμακώνει, δηλητηριάζει | ||
| χαλαρδία | πλημμύρα χειμάρρου | ||
| χωρί͜εις | χωρίζεις, ξεδιαλέγεις | ||
| ψ̌ην | ψυχή | ||
| ψ̌όπο | ψυχούλα |

