Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Απάνω σε ψηλόν βουνόν αητός έριχνεν την φωνήν -Βουνά μου, χαμηλώσετε
Στίχοι που παραλείφθηκαν κατά τη φωνογράφηση: ...δεντρί μου, κλίνετε κορφές Του ρήγα γιος παντρεύεται σήμερα στεφανώνεται Κι εγώ για τον κυρ’ νιον γαμπρόν ψηλόν βουνόν θε ν’ ανεβώ Τρεις κάμπους θε να κατεβώ να πελεκήσω μάρμαρα Να φγιάσω μαρμαρολουτρόν να βάλω κούρνες¹ αργυρές Και χελωνάρια² χρυσά να λούζεται ο κυρ’ νιος γαμπρός Κατόπιν ο παράνυμφος Το τραγούδι αυτό είναι γαμήλιο και συνοδεύει τη διαδικασία του ξυρίσματος και του στολισμού του γαμπρού. Δυο ομάδες νέων το ερμηνεύουν αντιφωνικά, με τη δεύτερη να επαναλαμβάνει τον στίχο που ψάλλει η πρώτη. Η μελωδία του είναι αργή, βυζαντινού ύφους και αποπνέει ιεροτελεστία. Η Μέλπω Μερλιέ εντυπωσιάστηκε από το έντονα βυζαντινό ύφος της μελωδίας και ρώτησε τον Λεπτουργό αν ήταν ιεροψάλτης, θεωρώντας ότι το μέλος μπορεί να είχε επηρεαστεί από τη βυζαντινή ψαλμωδία. Εκείνος, ωστόσο, δεν ήταν ψάλτης, γεγονός που αναδεικνύει την άμεση σύνδεση του τραγουδιού με τη βυζαντινή μουσική παράδοση. Όταν το τραγούδι ακουγόταν κατά το ξύρισμα και το στόλισμα του γαμπρού –και αργότερα του κουμπάρου–, επικρατούσε απόλυτη σιγή, ενισχύοντας την κατανυκτική ατμόσφαιρα. Σύμφωνα με τον Βαλαβάνη, η αίσθηση που δημιουργούσε θύμιζε τα τροπάρια της Μεγάλης Εβδομάδας. Το τραγούδι αποδίδεται από τον Αχιλλέα Λεπτουργό και τον Γεώργιο Βαλαβάνη.
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 