.
.
fullscreen
Κάτω στη μαύρη πέτρα και στο κρυόνερο
σκοτώσαν το Γιαννάκη, τον μοναχόν τον γιο
Με πέτρες, με λιθάρια, με γυμνά σπαθιά
Τούρκοι τον παραστέκουν και Ρωμιοί τον κλαίν’
τρι͜α απάρθενα κοράσια τον μοιρολογούν
-Γιαννάκη μ’, να ’χες μάνα, μάναν κι αδελφή,
να ’χες καλή γυναίκα κι εσένα κλαίγ̆ειναι
-Κι εγώ μάναν πάλ’ έχω, μάναν κι αδελφή
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλευση
πάλ’πάλι, ξανά
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλ.
πάλ’πάλι, ξανά
Κάτω στη μαύρη πέτρα
Σημειώσεις
Στίχοι που παραλείφθηκαν κατά τη φωνογράφηση:

...κι έχω καλή γυναίκα κι εμένα κλαίγ̆ειναι
Να, του Γιαννάκη η μάνα, η μάνα κι αδελφή
Αχά, η καλή του γυναίκα, κλαίει κι έρκεται
Τα δυο μωρά στο χέρι και τ’ άλλο στο βυζί
-Ογώ, ’κ’ είπα σε, βρε Γιαννάκη μου, μη καυκίσκεσαι
κι εμπρούς στα παλληκάρι͜α και στους άρχοντους;
-Κι εγώ κι αν εκαυκίστα, ψέμα ’κι ήτανε
Το τούρκικον αρμάδα ήτον ’ξηνταδυό
Το ρωμαίικον αρμάδα ήτον δεκοχτώ

Αφηγηματικό τραγούδι, σχεδόν μοιρολόι.

Το τραγούδι αποδίδει ομάδα τραγουδιστριών από την Οινόη (Σεβαστή Γρηγοριάδου, Δέσποινα Θεοδώρου, Δέσποινα Λεόγλου, Αναστασία Σεργιανόγλου, Ελένη Κουβαρντά, Ελπινίκη Μιστοπούλου).

Ποντιακός Στίχος - Pontian Lyrics 2026

Επικοινωνία: infoDUMMY@pontianlyrics.gr

Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της IpHost