Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Έλα, ας πολυχρονίσομε κι αυτόν τον βασιλέαν [τον καλορίζικο] Κι ας τον βαρυτιμήσομε σαν ένι και σαν πρέπει [τον καλορίζικο] Στην Πόλην έχει άκουσμα, στο Γαλατά μαντάτα [τον καλορίζικο] Κι απέσ’ στο Οίνιο¹ το καλό έχει τιμή μεγάλο [τον καλορίζικο] Να έν’ και καλορίζικο, να έν’ και στων παιδιών σας [τον καλορίζικο]
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| απέσ’ | μέσα | ||
| βασιλέαν | βασιλιά | ||
| έν’ | είναι | ||
| ένι | είναι |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| απέσ’ | μέσα | ||
| βασιλέαν | βασιλιά | ||
| έν’ | είναι | ||
| ένι | είναι |
Στίχοι που παραλείφθηκαν κατά τη φωνογράφηση: Να ζει και χίλια κάλαντα και μύρια πασχάλια ¹ Οίνιο (το): Προφορική απόδοση της πόλης Οινόη (βυζ. Οίναιον, τουρκ. Ünye) Τραγούδι του γάμου. Τραγουδιόταν μετά το γαμήλιο τραπέζι, στο δωμάτιο όπου συγκεντρώνονταν ο γαμπρός και οι άντρες της συντροφιάς, ενώ η νύφη με τις γυναίκες βρίσκονταν σε ξεχωριστό δωμάτιο. Ο γαμπρός, μαζί με τον κουμπάρο, συγγενείς και φίλους, καθόταν σε μια κόγχη του δωματίου. Μπροστά του ήταν αναμμένη μια λαμπάδα, στερεωμένη στο στόμιο μιας στάμνας. Το τραγούδι αποδίδει ομάδα τραγουδιστών από την Οινόη (Θεόδωρος Σεργιάδης, Σεβαστή Γρηγοριάδου, Δέσποινα Θεοδώρου, Δέσποινα Λεόγλου, Αναστασία Σεργιανόγλου, Ελένη Κουβαρντά, Ελπινίκη Μιστοπούλου).
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 