
Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Αναθεμά και τα μακρά όθεν ’κι πάει λαλίαν Τ’ ομμάτι͜α μ’ εσκοτείνεψαν ας σην αροθυμίαν Φά’ με, Φασουλίτσα μ’, φά’ με, ρίζα μ’, για τ’ εσέν θα χάμαι Η ώρα τρία τη νυχτός, εμείς πα πού θα πάμε; Αναθεμά και μακρά και τ’ απιδεβασέας Σην εγκάλια σ’ ενέσπαλα ντο έμ’νε ξενιτέας Φά’ με, Φασουλίτσα μ’, φά’ με, ρίζα μ’, για τ’ εσέν θα χάμαι Η ώρα τρία τη νυχτός κι εμείς πα πού θα πάμε; Αναθεμά και τα μακρά, πουλί μ’, τα μαύρα ξένα Ξερόν ψωμίν ας έτρωγα κι ας έμ’νε μετ’ εσένα Φά’ με, Φασουλίτσα μ’, φά’ με, ρίζα μ’, για τ’ εσέν θα χάμαι Η ώρα τρία τη νυχτός, [κι] εμείς πα πού θα πάμε;
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αροθυμίαν | νοσταλγία | ||
| ας σην | απ’ την | ασό σην (από την) | |
| εγκάλια | αγκαλιά | ||
| έμ’νε | ήμουν | ||
| ενέσπαλα | ξέχασα | ||
| εσκοτείνεψαν | σκοτείνιασαν | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| λαλίαν | λαλιά, φωνή | ||
| μακρά | (επιρρ.) μακριά, (επιθ.) μακρινά, απομακρυσμένα | ||
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| ξενιτέας | ξενιτεμένος | ||
| όθεν | όπου, οπουδήποτε, σε όποιον | ||
| ομμάτι͜α | μάτια | ||
| πα | πάλι, επίσης, ακόμα | ||
| φά’ | (προστ.) φάε | ||
| χάμαι | χάνομαι, μτφ. πεθαίνω |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αροθυμίαν | νοσταλγία | ||
| ας σην | απ’ την | ασό σην (από την) | |
| εγκάλια | αγκαλιά | ||
| έμ’νε | ήμουν | ||
| ενέσπαλα | ξέχασα | ||
| εσκοτείνεψαν | σκοτείνιασαν | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| λαλίαν | λαλιά, φωνή | ||
| μακρά | (επιρρ.) μακριά, (επιθ.) μακρινά, απομακρυσμένα | ||
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| ξενιτέας | ξενιτεμένος | ||
| όθεν | όπου, οπουδήποτε, σε όποιον | ||
| ομμάτι͜α | μάτια | ||
| πα | πάλι, επίσης, ακόμα | ||
| φά’ | (προστ.) φάε | ||
| χάμαι | χάνομαι, μτφ. πεθαίνω |

