Έναν πουλίν, καλόν πουλίν

Έναν πουλίν, καλόν πουλίν
εβγαίν’ από την Πόλην [όι, όι, όι]
Επήεν και -ν- εκόνεψεν
σου Ηλί’ τον Κάστρον [όι, όι, όι]
[Και -ν] Έσειξεν τ’ έναν το φτερόν
σο αίμαν βουτεμένον, [όι, όι, όι]
έσειξεν τ’ άλλο το φτερόν
χαρτίν έχει γραμμένον [όι, όι, όι]
Ατό κανείς ’κι ανέγνωσεν
ούδε ο Μητροπολίτης [όι, όι, όι]
Κι έναν παιδίν, καλόν παιδίν
έρχεται κι αναγνώθει [όι, όι, όι]
Σίτι͜α αναγνώθει, σίτι͜α κλαίει,
σίτι͜α κρούει την καρδίαν [όι, όι, όι]
[Και] Ν’ αϊλί εμάς και βάι εμάς!
’Πάρθεν η Ρωμανία! [όι, όι, όι, όι]