Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Παρχάρ’ αέρα ’φύσεσεν κάποθεν μερακλία Επέρεν, έρθεν έγκε με τσ’ εγάπ’ς την ευωδίαν Σα παρχάρι͜α μη λάσ̌κεσαι, αρνί μ’, χωρίς εμέναν κι ασ’ όλια τα νερά μη πίντς, κάποιον έχ̌’ εβδέλλαν Ας σον παρχάρ’ κα’ έρχουτον, χορτάρι͜α φορτωμένον Εχάλασα σον κόλφον ατ’ς και -ν- έτον ιδρωμένον
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| ας σον | απ’ τον | ασό σον (από τον) | |
| ασ’ | από | ||
| ατ’ς | αυτής, της | ||
| εβδέλλαν | βδέλλα | βδάλλω | |
| εγάπ’ς | αγάπης | ||
| έγκε | έφερε | ||
| επέρεν | πήρε | ||
| έρθεν | ήρθε | ||
| έρχουτον | ερχόταν | ||
| έτον | ήταν | ||
| έχ̌’ | έχει | ||
| εχάλασα | χάλασα, έχωσα το χέρι | ||
| κα’ | κάτω | ||
| κάποθεν | από κάπου | ||
| κόλφον | αγκαλιά, κόλπο, το μέρος του σώματος ανάμεσα στους βραχίονες και το στήθος, στήθος της γυναίκας | ||
| λάσ̌κεσαι | περιφέρεσαι, τριγυρνάς, περιπλανιέσαι | ἀλάομαι/ηλάσκω | |
| μερακλία | με μεράκι, με ιδιαίτερο ζήλο | meraklı/merāḳ | |
| όλια | όλα | ||
| παρχάρ’ | ορεινός τόπος θερινής βοσκής | ||
| παρχάρι͜α | ορεινοί τόποι θερινής βοσκής | ||
| πίντς | πίνεις | ||
| τσ’ | (ως τση, άρθρο γεν. ενικού) του/της, (ως τσοι, άρθρο αιτ. πληθ.) τις, (ως ερωτημ. τσί;) ποιός; | ||
| ’φύσεσεν | (εφύσεσεν) φύσηξε |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| ας σον | απ’ τον | ασό σον (από τον) | |
| ασ’ | από | ||
| ατ’ς | αυτής, της | ||
| εβδέλλαν | βδέλλα | βδάλλω | |
| εγάπ’ς | αγάπης | ||
| έγκε | έφερε | ||
| επέρεν | πήρε | ||
| έρθεν | ήρθε | ||
| έρχουτον | ερχόταν | ||
| έτον | ήταν | ||
| έχ̌’ | έχει | ||
| εχάλασα | χάλασα, έχωσα το χέρι | ||
| κα’ | κάτω | ||
| κάποθεν | από κάπου | ||
| κόλφον | αγκαλιά, κόλπο, το μέρος του σώματος ανάμεσα στους βραχίονες και το στήθος, στήθος της γυναίκας | ||
| λάσ̌κεσαι | περιφέρεσαι, τριγυρνάς, περιπλανιέσαι | ἀλάομαι/ηλάσκω | |
| μερακλία | με μεράκι, με ιδιαίτερο ζήλο | meraklı/merāḳ | |
| όλια | όλα | ||
| παρχάρ’ | ορεινός τόπος θερινής βοσκής | ||
| παρχάρι͜α | ορεινοί τόποι θερινής βοσκής | ||
| πίντς | πίνεις | ||
| τσ’ | (ως τση, άρθρο γεν. ενικού) του/της, (ως τσοι, άρθρο αιτ. πληθ.) τις, (ως ερωτημ. τσί;) ποιός; | ||
| ’φύσεσεν | (εφύσεσεν) φύσηξε |
