Αιχμάλωτος

Οι Τούρκ’ όνταν εκούρσευαν
την Πόλ’ την Ρωμανίαν
επάτ’νανε τα εγκλησιάς
κι επαίρ’ναν τα εικόνας
Επαίρ’νανε χρυσά σταυρά
κι αργυρά μαστραπάδας
Επέραν και την μάνα μου,
σ’ εμέν έμποδος έτον

Σα σίδερα ’κοιλοπόν’νεν,
ση φυλακήν γεννά με
Επήεν και εποίκε με
σ’ Εμίρ-Αλή τα σκάλας
Εκεί εμέν ενέστεσεν
με το μέλ’ με το γάλαν
Με το μέλιν, με το γάλαν
και με τ’ αρνί’ το κρέας

Σα φανερά εταντάνιζεν,
σα κρυφά δι͜αρμενεύ’ με
«Υιέ μ’, αν ζεις και γίνεσαι
ση Ρωμανίαν φύγον
Εκεί έ͜εις κύρ’ Ανδρόνικον,
καλαδελφόν Ξαντίνον»