Της Τρίχας το γεφύρι

Ση γέφυραν, ση γέφυραν,
[Έλα, Δάφνε μ’, ποταμέ!]
ση Τρίχας το γεφύρι
[Ε! Δάφνε μ’ και μυριγμένε]
Χ̌ίλι͜οι μαστόροι έχτιζαν
[Έλα, Δάφνε μ’, ποταμέ!]
και μύριοι μαθητάδες
[Ε! Δάφνε μ’ και μυριγμένε]

Όλιον τη μέραν έχτιζαν,
[Έλα, Δάφνε μ’, ποταμέ!]
κι αποβραδής ’χαλάουτον
[Ε! Δάφνε μ’ και μυριγμένε]
-Ντό δί’ς με, πρωτομάστορα,
[Έλα, Δάφνε μ’, ποταμέ!]
να στένω το γεφύρι σ’;
[Ε! Δάφνε μ’ και μυριγμένε]

-Να δίγ̆ω σε την μάνα μου,
[Έλα, Δάφνε μ’, ποταμέ!]
άλλο μανίτσαν ’κ’ έχω
[Ε! Δάφνε μ’ και μυριγμένε]
Να δίγ̆ω σε τον κύρη μου,
[Έλα, Δάφνε μ’, ποταμέ!]
άλλο κύρην πα ’κ’ έχω
[Ε! Δάφνε μ’ και μυριγμένε]
Να δίγ̆ω σε την κάλη μου,
[Έλα, Δάφνε μ’, ποταμέ!]
καλύτερον ευρήκω!
[Έπαρ’ ύπνον, κόρ’, κι ας παμε!]