Σην ξενιτει͜άν ερρώστεσα

Σην ξενιτει͜άν ερρώστεσα
και σα κρεβάτι͜α κείμαι [γιαρ]
Εφτά γιατροί τερούνε με,
όσον τη μάνα μ’ ’κ’ είναι [γιαρ/άι]

Τη ξενιτείας το ψώμιν
τάτ’ ’κ’ έχ̌’, άμον χορτάρ’ έν’ [ε!]
Μάνα μ’, εσύ εποίκες με,
[και -ν-] η ξενιτει͜ά -ν- εχάρεν [γιαρ/έι]

Ξενιτεμένον ψ̌ην έχω,
πονεμένον καρδίαν [γιαρ]
Τ’ ομμάτι͜α μ’ εσκοτείνεψαν
ας σην αροθυμίαν [γιαρ/νέι]

Ση ξενιτείαν σα μακρά
απέσ’ ση χώραν, χώραν [γιαρ]
Εκεί ο ήλι͜ον ’κι χουλέν’,
δεντρόν ’κ’ ευτάει εβόραν [γιαρ]