.
.
Τη ξενιτείας η ζωή/Εφτά χρόνα̤ ενούνιζα

Τη ξενιτείας η ζωή

Έφυγαμ’ ας σην Ελλάδαν
εμείς ούλ’ μαζί
κι έρθαμε ση Γερμανίαν
για νέον ζωήν
Εχωρίγαμε ας σ’ αδέλφι͜α
κι ας σ’ οσπιτι͜ανείς
Ατώρα πα ντο ευτάμε
’κι θα ’ξέρ’ κανείς

Κάπου-κάπου στείλ’νε γράμμαν
με παράπονα
και ατείν’ λέγ’νε σ’ εμάς
λόγια άπονα
Γράφ’νε μας να κλώσκουμες
σα χωρία μουν
για να ζούμε εμείς σουμά
σα παιδία μουν

Εθα̤ρρούνε κάθουμες
για τα κέφι͜α μουν
Και ενέσπαλαμε ούλτς
και τα μέρι͜α μουν
Πού να ’ξέρ’νε η ζωή μουν
πώς δι͜αβαίν’ αδά
Πάντα με τα στεναχώρι͜ας
και χωρίς χαράν
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλευση
αδάεδώ
ας σ’(ας σου) από του, από τότε που/αφότου • (ας σο) από το/τα • (ας σοι) από τους
ας σηναπ’ την ασό σην (από την)
ατείν’αυτοί
ατώρατώρα
γράφ’νεγράφουν
δι͜αβαίν’(για τόπο) περνάει/ώ, διασχίζει/ω, (για χρόνο) περνάει/ώ διαβαίνω gr
ενέσπαλαμεξεχάσαμε
έρθαμεήρθαμε
ευτάμεκάνουμε, φτιάχνουμε εὐθειάζω gr
έφυγαμ’φύγαμε
εχωρίγαμεχωρίσαμε
κάθουμεςκαθόμαστε
’κιδεν οὐκί<οὐχί gr
κλώσκουμες(αμετάβ.) γυρίζουμε, επιστρέφουμε
λέγ’νελένε
μέρι͜αμέρη
μουνμας
’ξέρ’νε(εξέρ’νε) ξέρουν, γνωρίζουν
ούλ’όλοι
ούλτςόλους
παπάλι, επίσης, ακόμα
παιδίαπαιδιά
σουμάκοντά
στείλ’νεστέλνουν
χαράνγάμος
χωρίαχωριά
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλ.
αδάεδώ
ας σ’(ας σου) από του, από τότε που/αφότου • (ας σο) από το/τα • (ας σοι) από τους
ας σηναπ’ την ασό σην (από την)
ατείν’αυτοί
ατώρατώρα
γράφ’νεγράφουν
δι͜αβαίν’(για τόπο) περνάει/ώ, διασχίζει/ω, (για χρόνο) περνάει/ώ διαβαίνω gr
ενέσπαλαμεξεχάσαμε
έρθαμεήρθαμε
ευτάμεκάνουμε, φτιάχνουμε εὐθειάζω gr
έφυγαμ’φύγαμε
εχωρίγαμεχωρίσαμε
κάθουμεςκαθόμαστε
’κιδεν οὐκί<οὐχί gr
κλώσκουμες(αμετάβ.) γυρίζουμε, επιστρέφουμε
λέγ’νελένε
μέρι͜αμέρη
μουνμας
’ξέρ’νε(εξέρ’νε) ξέρουν, γνωρίζουν
ούλ’όλοι
ούλτςόλους
παπάλι, επίσης, ακόμα
παιδίαπαιδιά
σουμάκοντά
στείλ’νεστέλνουν
χαράνγάμος
χωρίαχωριά

Ποντιακός Στίχος - Pontian Lyrics 2026

Επικοινωνία: infoDUMMY@pontianlyrics.gr

Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της IpHost