Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Ήλο̤ς ας σην ανατολήν [κομμενόχρονον!] ελέπ’ σε και φοάται Ο πρόσωπο σ’ λάμπ’ περισσόν [κομμενόχρονον!] και τ’ εχτιπάρ’ν ατ’ χάται Ήλο̤ς ας σην ανατολήν [κομμενόχρονον!] είδε σε κι εφογώθεν Ατός ατόσον ’κ’ έλαμψεν [κομμενόχρονον!] την ώρα ντ’ εγεννέθεν Ήλε ας σην ανατολήν, [κομμενόχρονον!] τσ̌ιτσ̌έκ’ ας σα παχτσ̌έδες Αδά σ’ εμόν το καρδόπον [κομμενόχρονον!] πώς έσ̌κισες κι εσέβες;
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αδά | εδώ | ||
| ας σα | απ’ τα | ασό σα (από τα) | |
| ας σην | απ’ την | ασό σην (από την) | |
| ατός | αυτός | ||
| ατόσον | τόσο | ||
| εγεννέθεν | γεννήθηκε | ||
| ελέπ’ | βλέπει/βλέπω | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| εσέβες | μπήκες | ||
| εφογώθεν | φοβήθηκε | ||
| εχτιπάρ’ν | αξιοπρέπεια, κύρος, αξιοπιστία | itibar/iʿtibār | |
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καρδόπον | καρδούλα | ||
| κομμενόχρονον | αυτό που είθε να του κοπούν τα χρόνια | ||
| παχτσ̌έδες | κήποι, περιβόλια | bahçe/bāġçe | |
| περισσόν | περίσσιο, σε αφθονία, περισσότερο απ' ό,τι είναι αναγκαίο, περιττό | ||
| τσ̌ιτσ̌έκ’ | άνθος, λουλούδι | çiçek | |
| φοάται | φοβάται | ||
| χάται | χάνεται |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αδά | εδώ | ||
| ας σα | απ’ τα | ασό σα (από τα) | |
| ας σην | απ’ την | ασό σην (από την) | |
| ατός | αυτός | ||
| ατόσον | τόσο | ||
| εγεννέθεν | γεννήθηκε | ||
| ελέπ’ | βλέπει/βλέπω | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| εσέβες | μπήκες | ||
| εφογώθεν | φοβήθηκε | ||
| εχτιπάρ’ν | αξιοπρέπεια, κύρος, αξιοπιστία | itibar/iʿtibār | |
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καρδόπον | καρδούλα | ||
| κομμενόχρονον | αυτό που είθε να του κοπούν τα χρόνια | ||
| παχτσ̌έδες | κήποι, περιβόλια | bahçe/bāġçe | |
| περισσόν | περίσσιο, σε αφθονία, περισσότερο απ' ό,τι είναι αναγκαίο, περιττό | ||
| τσ̌ιτσ̌έκ’ | άνθος, λουλούδι | çiçek | |
| φοάται | φοβάται | ||
| χάται | χάνεται |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 