
Γιάννης Κ. Παγκοζίδης
Γιάννης Κ. Παγκοζίδης
Ο Γιάννης Παγκοζίδης γεννήθηκε στην Κομοτηνή. Σπούδασε Ανώτερα Ηλεκτρονικά και ασκεί το επάγγελμα του μηχανικού ηλεκτρονικού ως ελεύθερος επαγγελματίας. Πόντιος στην καταγωγή, Θρακιώτης από τόπο γέννησης και με έναν τρόπο Καππαδόκης, καθώς η έρευνα και η δραστηριότητά του τον έφεραν σε στενή και διαρκή σχέση με τις καππαδοκικές κοινότητες της Ροδόπης, αυτοπροσδιορίζεται ως λαϊκός οργανοπαίκτης.
Μεγάλωσε μέσα σε έντονο μουσικό και πνευματικό περιβάλλον, επηρεασμένος καθοριστικά από τον πατέρα του, Κωνσταντίνο Παγκοζίδη, κοινωνικά δραστήριο άνθρωπο με ενεργή παρουσία στους συλλόγους της περιοχής, μουσικό (κεμεντζές και ακορντεόν) και κατασκευαστή λυρών. Από νωρίς ήρθε σε βιωματική επαφή με τη μουσική, το τραγούδι και τον χορό, μέσα από τη δράση των προσφυγικών και τοπικών συλλόγων της Θράκης, τους οποίους αργότερα υπηρέτησε και ο ίδιος από διάφορες θέσεις και ρόλους, σε μια εποχή έντονης κοινωνικής και πολιτιστικής προσφοράς.
Αναζητώντας σταθερά την ποιότητα, την πιστότητα στο ύφος και το ήθος της μουσικής επιτέλεσης, δραστηριοποιήθηκε μουσικά αρχικά με τη λύρα και τα κρουστά και στη συνέχεια με το ούτι. Παράλληλα, ανέπτυξε συστηματική ερευνητική ενασχόληση με τη μουσική παράδοση του τόπου του, με ιδιαίτερη έμφαση στις παραδόσεις των ποντιακής και καππαδοκικής καταγωγής προσφύγων. Στο πλαίσιο αυτό επιμελήθηκε σημαντικές μουσικές παραγωγές όπως:
«Οι τελευταίοι γκαϊτατζήδες της Ροδόπης» (έκδοση Μορφωτικού Ομίλου Κομοτηνής),
«Τα τραγωδίας ’κι τελείνταν» (έκδοση Πολιτιστικού Συλλόγου των Απανταχού Κιζαριωτών «Ο ΠΟΝΤΟΣ», του οποίου είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου),
«Από την Καισάρεια στους Ασκητές» (έκδοση Συλλόγου Καππαδοκών και Μικρασιατών Ν. Ροδόπης «Ο Μέγας Βασίλειος»).
Οι εκδόσεις αυτές έχουν αφήσει ουσιαστικό αποτύπωμα στον χώρο της μουσικολογίας, με διεθνές ενδιαφέρον σε χώρες όπως η Αμερική και η Αυστραλία.
Η πιο πρόσφατη ερευνητική του εργασία είναι η μουσική έκδοση-λεύκωμα «Ηχοχρώματα της Ροδόπης», έκδοση της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης – Περιφερειακής Ενότητας Ροδόπης (2025). Η έκδοση περιλαμβάνει 24 μουσικά θέματα από όλες τις πληθυσμιακές ομάδες της πολυπολιτισμικής Ροδόπης και υλοποιήθηκε με δική του σύλληψη και συντονισμό της παραγωγής, σε συνεργασία με ομάδα μουσικολόγων.
Παράλληλα, συμμετέχει ως παραγωγός και συνεργάτης σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές της κρατικής ελληνικής ραδιοτηλεόρασης. Έχει μακρά εμπειρία στη διδασκαλία παραδοσιακών μουσικών οργάνων – υπήρξε καθηγητής για δέκα χρόνια στο Μουσικό Σχολείο Κομοτηνής – καθώς και στη διδασκαλία παραδοσιακών χορών σε πολιτιστικούς συλλόγους της περιοχής, ενώ έχει πραγματοποιήσει σεμινάρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει επίσης συμμετάσχει ως εισηγητής σε πλήθος συνεδρίων μουσικοχορευτικού και λαογραφικού ενδιαφέροντος.
Την περίοδο 1979–1981 υπήρξε στέλεχος του Συγκροτήματος Ελληνικών Χορών Δόρας Στράτου στην Αθήνα. Είναι ιδρυτικό μέλος των «Λαλητάδων της Ροδόπης», του ιστορικού μουσικού συγκροτήματος της Κομοτηνής που δραστηριοποιείται αδιάλειπτα εδώ και περίπου σαράντα χρόνια στη Θράκη και ευρύτερα, με πανελλήνια ακτινοβολία, σημαντικές συνεργασίες και εμφανίσεις εκτός Ελλάδας. Μαζί με τον αδελφό του Γιώργο δημιούργησαν το πρώτο επαγγελματικό εργαστήριο ηχογραφήσεων και παραγωγής μουσικών προϊόντων στην ευρύτερη περιοχή, στη Μαρώνεια.
Για τον Γιάννη Παγκοζίδη, η μουσική και ο χορός αποτελούν στοιχείο ταυτότητας. Τον συνδέουν με μια μυστική αλυσίδα ιστορικής συνέχειας – ιδιαίτερα του Πόντου – αλλά και με τους τόπους που αγαπά και ερευνά. Πιστεύει ότι η μουσική και ο χορός που κληρονομούμε και κληροδοτούμε είναι η μυστική φωνή των προσφυγικών προγόνων του, που έρχεται από τα βάθη του παρελθόντος, τον εμπεριέχει, τον υπερβαίνει και τον προσκαλεί στο μέλλον· ο τρόπος με τον οποίο συγκροτείται και κοσμείται η ίδια η ζωή.
album
Albums/Singles (1)
lyrics
Τραγούδια (5)
- Διάφορα δίστιχα (Αργό) - Τα τραγωδίας ’κι τελείνταν
- Διάφορα δίστιχα (Διπάτ’) - Τα τραγωδίας ’κι τελείνταν
- Διάφορα δίστιχα (Ομάλ’) - Τα τραγωδίας ’κι τελείνταν
- Διάφορα δίστιχα (Τικ) - Τα τραγωδίας ’κι τελείνταν
- Όλα τα δέντρα ’φύλλωσαν - Τα τραγωδίας ’κι τελείνταν
