Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Αν αποθάνω θάψον με [ρίζα μ’] σ’ έναν ορμάν’ ισούζ’κον [ν’ αϊλί εμένα] ν’ ακούγω θάλασσας φωνήν [ρίζα μ’] και -ν- [αρ’] κεμεντζ̌ές λαλόπον Νασάν που ξενιτεύκεται, [ρίζα μ’] νασάν που πάει σην Πόλην Πάνε και [-ν- αρ’] παρεβγάλλ’νε ατον [ρίζα μ’, νε] οι γειτονάδες όλοι
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| αποθάνω | πεθαίνω | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα |  |
| γειτονάδες | γειτόνοι | ||
| θάψον | (προστ.) θάψε | ||
| ισούζ’κον | ερημικό, απομονωμένο | ıssız |  |
| κεμεντζ̌ές | λύρας | kemençe/kemānçe |  |
| λαλόπον | λαλιά, φωνή | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| νασάν | χαρά σε | ||
| ξενιτεύκεται | ξενιτεύεται | ||
| ορμάν’ | δάσος | orman | |
| παρεβγάλλ’νε | ξεπροβοδίζουν |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| αποθάνω | πεθαίνω | ||
| αρ’ | εισάγει ή τονίζει πρόταση με ποικίλες σημασιολογικές αποχρώσεις: λοιπόν, άρα, έτσι, επομένως, δηλαδή, τέλος πάντων, τώρα, άντε, με χροιά παρότρυνσης ή επίγνωσης, όπως το τουρκ. ha | ἄρα | |
| γειτονάδες | γειτόνοι | ||
| θάψον | (προστ.) θάψε | ||
| ισούζ’κον | ερημικό, απομονωμένο | ıssız | |
| κεμεντζ̌ές | λύρας | kemençe/kemānçe | |
| λαλόπον | λαλιά, φωνή | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| νασάν | χαρά σε | ||
| ξενιτεύκεται | ξενιτεύεται | ||
| ορμάν’ | δάσος | orman | |
| παρεβγάλλ’νε | ξεπροβοδίζουν |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 