Ν’ αϊλί εκείνον π’ αρρωσταίν’

Ν’ αϊλί τη μάναν π’ αναμέν’
ημέρας, μήνας, χρόνια
ατέ τον ξενιτέαν ατ’ς
και σύρ’ η ψ̌η τα πόνι͜α

Έλα, αρνί μ’, ας σα  μακρά,
έλα ας σην ξενιτείαν
Έλα, περ’μέν’ -τ- σε -ν- έναν ψ̌ην,
πονεμένον καρδίαν

Έλα, πουλί μ’, σ’ αγνάντεμαν
ση χωρί’ το ραχ̌όπον
Έρθεν ο ξενιτέας ι-σ’,
τη ψ̌ης ι-σ’ το παιδόπον