Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Τη θάλασσας το νερόν [και] αλυκόν έν’, αλυκόν Τη κουτσ̌ής το φίλεμαν [βάι!] σον πεκιάρ’ έν’ γιατρικόν Μάνα, η νύφε τ’ εμόν [και] ατέ θα φέρ’-τ- σε νερόν Σα ξύλα -ν- ατέ θα πάει [και/βάι! κι] ήντι͜αν λες ατέν θ’ ευτάει [α’] Κορτσόπον τίνος είσαι; Μήλον κόκκινον είσαι Παχ̌υμένον κι έμορφον [βάι!] μασεματικόν είσαι
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| α’ | (ατό) αυτό, το | ||
| αλυκόν | αλμυρό/ή | ||
| ατέ | αυτή | ||
| ατέν | αυτήν | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ |  |
| έμορφον | όμορφο | ||
| έν’ | είναι | ||
| ευτάει | κάνει, φτιάχνει | εὐθειάζω | |
| ήντι͜αν | οτιδήποτε, ό,τι | ||
| κορτσόπον | κοριτσάκι | ||
| κουτσ̌ής | κόρης | ||
| μασεματικόν | αυτό που είναι για μάσημα | ||
| νύφε | νύφη | ||
| παχ̌υμένον | παχυμένο, καλοθρεμμένο, παχύ, τροφαντό | ||
| πεκιάρ’ | (γεν. αιτ. ενικ.) εργένη, (ονομ. πληθ.) εργένηδες | bekâr/bekār |   |
| τίνος | ποιού; | ||
| φέρ’ | φέρνω/ει | ||
| φίλεμαν | φιλί |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| α’ | (ατό) αυτό, το | ||
| αλυκόν | αλμυρό/ή | ||
| ατέ | αυτή | ||
| ατέν | αυτήν | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| έμορφον | όμορφο | ||
| έν’ | είναι | ||
| ευτάει | κάνει, φτιάχνει | εὐθειάζω | |
| ήντι͜αν | οτιδήποτε, ό,τι | ||
| κορτσόπον | κοριτσάκι | ||
| κουτσ̌ής | κόρης | ||
| μασεματικόν | αυτό που είναι για μάσημα | ||
| νύφε | νύφη | ||
| παχ̌υμένον | παχυμένο, καλοθρεμμένο, παχύ, τροφαντό | ||
| πεκιάρ’ | (γεν. αιτ. ενικ.) εργένη, (ονομ. πληθ.) εργένηδες | bekâr/bekār | |
| τίνος | ποιού; | ||
| φέρ’ | φέρνω/ει | ||
| φίλεμαν | φιλί |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 